Kirlenmemiş gecenin derin sakinliğini seviyordu, soğuk sanki maddesel bir forma bürünüyor ve ilgiye muhtaç bir çocuk gibi kendisine yaslanıyordu. Gökyüzünün karanlığını da çok seviyordu, yıldızlar süpürülmemiş bir zemine saçılan şeker taneleri gibiydi. Senneth yalnız olmayı seviyordu.
Tayse ve Justin kart oyunları oynadı, (...) sonra Kirra da oyuna katılmak istedi.
Justin, "Nasıl oynanacağını bilmiyorsun," dedi.
Kirra, "En azından param var," dedi. "Ve kaybedersem zengin olursun."
Tayse, "Ona da dağıt," dedi.
"...Babaannem yanımda, birilerinin hala beni sevdiğini bana hatırlatacak bir şey taşımam gerektiğini söyledi. Şimdi ölü." Artık kendisini seven hiç kimse kalmadığı düşüncesini kendine sakladı.