Bir zamanlar gölgesi bol bir serseriydim,
Sokakların çocuğu, alkolle yıkardım yalnızlığımı,
Sonra O geldi, elinde kitaplar,
Sözleri ince, bakışları derin,
Ben ise kelimelerin kenarından geçerdim hep.
O, edebiyatı severdi, hikâyeler kurardı;
Ben de kurdum kendimi, yeni baştan,
Okumadığım tüm kitapları O’nun için okudum,
Çizdim resimler, yazdım satırlar;
O’nun gözlerine benzesin diye her çizgi, her kelime.
Bir gün karşısına çıktım,
Yeni bir ben, dizelerle süslü,
Fakat O baktı, yumuşak bir hüzünle,
Hiç okumamıştı beni,
İçime bile bakmadı, kapağı beğenmedi,
Açmadan kapattı.
-Lh9ck