Dolayısıyla, başarısızlık duraklarındaki binlerce hatanın dersini almadan bir başarı elde etmek mümkün değil. "Başarılı bir ressam olabilmek" için önce başarısız bir ressam olmamız gerektiğinin farkında değiliz. Bu nedenle, fırçayı elimize hiç almamayı bile tercih ediyoruz. Ressam olmamızın önündeki en büyük engelin, "başarılı bir ressam olacağım" hedefi ile yola çıkmak olduğunun idrakinde değiliz. Oysa başarı hedefi ile yola çıkmak, varabileceğimiz potansiyel noktaları ve yolun kendisini tamamen kısıtlıyor. "Başarılı bir ressam olacağım" yerine, sadece "ressam olacağım" demek, aslında zihinsel olarak her şey olabilmenin yolunu açıyor. Sadece resim yapmaya başlamanız, ressam olmak için yeterli. Ya da sadece gitar çalmanız, müzisyen olmanız için yeterli. Ama tüm bunların önüne "başarılı" kelimesi gelince, işler çok daha zor oluyor. Artık yol, zevk alacağınız bir yol olmaktan çıkıp, daha çok başarısız olmaktan korkacağınız bir kabusa dönüşüyor.