İlk eşq hekayəmi eşitdiyim andan
Səni axtarmağa başladım, bilmirdim ki, koram mən
Aşiqlər haradasa görüşmürlər,
Onlar hər zaman bir-birlərinin yanındadırlar
O vaxtlar bunu bilmirdim,biləndə isə çox gec idi.Mən atamı "mənimsəmişdim" , qeyri-ixtiyari onu təhtəlşüuruma hopdurmuşdum.Ondan nə qədər uzaqlara qaçsam da, onu özümlə aparırdım.Hara getsəm,onun qışqırığını eşidirdim,o məni "fərsiz" , "heç nə" adlandırırdı