Guzis
@Lanas
Tüh, evde hiç kahve kalmamış. Neyse, zaten ben çay severim.
23 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
İkaros insanların hayranlığını kazanmayı umuyordu. Gel gelelim kimse ölümünü fark etmemişti bile. (Schadenfreude, 80)
Reklam
Yaşamların mükemmelen sergilendiği ve filtrelendiği sosyal medya çağında birinin başarısız olduğunu görmek, onları insan olarak görmenin tek yolu olabilir.
Bosch ve Tertullian'ın Schadenfreude'sı adaletin ceza verici niteliğiyle alakalıdır: işlenmiş günahlar için geriye dönük bir cezalandırma (üstelik bu ceza cehennemde verildiği için kefaret umudu yoktur). Fakat Kitabı Mukaddes farklı bir Schadenfreude türünden de bahseder; dönüşüme neden olabileceği için acıyı görmekten keyif almaktır bu. "Ben kötü kişinin ölümünden sevinç duymam, ancak kötü kişinin kötü yollarından dönüp yaşamasından sevinç duyarım," der Tanrı, Eski Ahit'in Hezekiel bölümünde (33:11).
Kötü insanların hak ettikleri cezayı alması kadar dünyayı ışıl ışıl hale getiren başka bir şey yoktur. Yıldızlar o fevkalade an için aynı hizaya gelir, evren arzularınıza yanıt verir ve merdivenlerde yanımızdan hızla geçerken elimizdeki alışveriş poşetinin düşmesine neden olan banliyö yolcusu trenini kaçırıverir. Biz ağır ağır platforma girerken adamın küfretmesini, saatine bakıp bir küfür daha savurmasını izleriz ve içimiz tatmin hissiyle ısınır. Kendini beğenmiş bir tavırla "Karma" deriz. Ne ekersen onu biçersin. Biletsiz yakalanan yolcuyu veya polisin durdurduğu sürücünün yüzünü şöyle bir görebilmek için boynumuzu uzatarak geriye dönmemiz boşuna değildir: Dünyada pek az şey, kuralları ihlal edenin hak ettiği cezayı almasını görmekten daha tatmin edici olabilir.
Fiyasko erbaplarını heyecanlandıran, başka bir insanın gerçekten acıklı bir şey yaşamasından çok, bunu beklemiyor olmasıydı. Yani olayın sürprizi buydu. Bir kişinin kontrolü kaybetmesi.
Reklam