“Oysa herkes öldürür sevdiğini,
Bunu böyle bilin,
Kimi hazin bir bakışla öldü
Kimi latif bir sözle,
Korkaklar öperek öldürür,
Yürekliler kılıç darbeleriyle!
Kimi gençken öldürür sevdiğini,
Kimi ihtiyarken;
Kimi şehvetli ellerle boğar,
Kimi sevdiğini altına boğar:
Merhametlisi bıçağını savurur,
Çünkü böyle ölen çabuk soğur.”
Ama aramızdan bazıları
Boyunları bükük, yürüyorlardı,
Ve biliyorlardı, vadeleri dolmuş olsaydı,
Kendileri de çoktan ölmüş olacaklardı:
O sadece canlı bir şeyi öldürmüştü,
Cellat ise çoktan ölmüş bir şeyi.