Vıcık vıcık yüzeysellik yayan şu "kişisel gelişim" kitaplarının bağırıp durduğu "istersen yaparsın" sözü tam bir kandırmacaydı. İnsan ancak yapabileceğini isterdi. "İstemek" kavramı "dilemek"ten ve "hayallere dalmak"tan farklı bir şeydi. Bedelini göze almakla, gereğini yapmakla ilgili bir şeydi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Demek ki bu ülkede zulüm, Türk, Ermeni, Kürt, Rum, Yahudi tanımıyordu. Devletler herkese karşı zalimdi..
Aramızda ki temel fark ne, biliyor musun?
Sen insanlara baktığın zaman uniformalar, bayraklar ve din görüyorsun...
- peki sen ne görüyorsun bakalım?
"Insan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan.."
Ne garip bir ülkede yaşıyorduk, hee evin bir sırrı, bir hikâyesi vardı..
Acı çekme ayrıcalığı diye bir şey olabilir mi sence?