Kendime hakim olmaya çalışıp çektiğim üzüntüyle alay ediyorum, zaten baska türlü olması olanaksız, ama durumu olduğu gibi kabullenmem gerek diye düşünenlerle daha fazla alay ediyorum...
Onun yanındayken tüm hırslarımdan arınıyordum, onun yanındayken bana neler oluyordu hiç bilmiyorum, sanki bütün sinirlerim ruhumu alt üst ediyordu. Ondandir yokluğunda böyle kendimi kaybedişim...
Bahçeden kopardığı bir baş lahanayı sofraya koyan insanın basit ve saf mutluluğunu kalbim hissedebiliyorsa keyfime diyecek yoktur Çünkü o yalnızca lahanayı değil bütün güzel günleri onu ektigi tatlı sabahı suladığı o tatlı akşamları da sofraya koymuş olur lahananın gün be gün büyümesi ona haz verdiği için her şeyin tadına bir anda yeniden varır