H.Kübra Ardıç

Kişilik özümüzü yansıtan; ruhun ışığına odaklı ve onu büyüten bir lamba olabilir ya da ışığı gizleyen bir örtü haline gelebilir. Her insan hayata geçirilmek üzere Öz'ün bir tohumunu taşır. Bu Öz'ün sınırları yoktur, sınırlar onu taşıyan araçların hallerinin dayattıklarıdır.
Çoğu zaman değişmek istemeyiz:bunun yerine acının dinerek tüm bu arzularımızla ve kendimize dair yarattığını imajla aynı kalmamızı sağlamasını isteriz. Kendimizden kaçamadığımız için herhangi bir başka şeye doğru da koşamayız. Ve üstelik en çok ihtiyacımız olan şey zaten kendimizde var olandır, yani Öz Benlik'imiz. Hiçbir yere kaçış yoktur, sadece yuvaya dönüş vardır.
Sayfa 77·Kitabı okuyor
Neredeyse denebilir ki insan dikkatini verdiği şeydir.
"Tanrı yoku var ve debdebeli gösterdi, varı da yokluk şeklinde izhar etti. Denizi örttü de köpüğü meydana çıkardı, rüzgarı örttü de sana tozu gösterdi."