Ama herkesten çok sana teşekkür ederim, babacığım, benim ilk öğretmenim, ilk dostum, bana o kadar iyi öğütler veren, o kadar çok şey öğreten sen, benim için çalışırken dertlerini benden gizlemeye çalışırdın. Çalışmam, kolaylaştırmak, hayatı bana daha güzel göstermek için elinden geleni yaptın. Ya sen, yumuşak kalpli anneciğim, benim kutsal meleğim, bütün neşeni benimle paylaştın, bütün dertlerime, sıkıntılarıma ortak oldun. Benimle birlikte çalıştın, yoruldun, ağladın, bir elinle alnımı okşuyor, diğeriyle de bana gökyüzünü gösteriyordun. Önünüzde diz çöküyorum ve küçükken yaptığım gibi, sizlere teşekkür ediyorum, on iki yıldır fedakârlıkla, sergiyle kalbimi doldurmayı başardınız, bütün gücümle sizlere teşekkür ediyorum.