Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğmiz sahile götürmek için yalnız onun dümenini ele almak kafidir ...Şimdi anlıyorum ki değilmiş... Yollar görünmez kayalarla doluymuş... Onlara çarpmamak lazımmış... Deha fenası gizli cereyanlar varmış ki insan onlara takıldığı zaman yolun değiştiğini, gittikçe uzaklaştığını farkedemezmiş... Tâ kendisini başka sahillere düşmüş görene kadar