Annem ya da babam yok diye üzülme. Birde hayatta var olup da annelik babalık yapamayanları düşünün, hani şu dünyanın bütün yükünü omuzlarında taşıyanları. En cok yaralı ailesinden almış ama yinede onlar için tüm çabasını, gücünü, hayatini feda etmis insanları.Cok güçlü ama yıkık olanlar.Onlardır işte en cok acı çekenler arasında. Hayatınızdaki herseeyi gözden geçirin ve hak ettigim hayat bu mu diye düşünün. Merhameti çok olan insanlar icin bu dünya cok küçük.
Halledebilirdik diyorsun ama halledebiliriz demiyorsun. Evet başta hatalı bendim fakat hatayı çıkmaza sokan sendin . O sokağı kaybetmeden dönecektim oysa ben ama sen bizi çok uzaklara götürdün . Anlıyorum canın acıdı. Peki ya benim canımı hiç düşündün mü, benimki de acımamış mıydı sence ? Ben aptalın tekiyimdir elbet unutmuş gibi yaparım dediğin sözleri ama unutabilmek o kadar kolay mı sandın?