İnsan dahil, tüm hayvanların yavruları ilk olarak kendi özel dünyasının taleplerinin üstesinden gelme konusunda yeterlilik kazanmayı öğrenir. Dolayısıyla bebekken öğrenebildikleri, hayatta kalmak için ihtiyaç duyduklarına göre uyarlanır.
Bazen insanlar olumsuz pekiştirme ile cezayı birbirine karıştırırlar.Oysa ikisi birbirinden son derece farklıdır olumlu ve olumsuz pekiştirmenin her ikisi de bir kişi ya da hayvanı bir şey yapması için eğitir; belli bir davranışı teşvik eder. Oysa ceza o kişi ya da hayvani bir şey yapmayı teşvik etmez, bir şey yapmaktan vazgeçirir.Bu biraz kafa karıştırıcıdır; çünkü ceza tehdidi bazen olumsuz pekiştirme görevi görebilir ama cezanın kendisi asla böyle bir görev görmez.
Her zaman küçük genetik farklılıklar olacaktır; ancak çoğu sadece bireysel düzeyde kalır. Bu farklılıklar sadece bir avantaj sağlıyorlarsa canlı türlerinin değişmesine yol açar. Oysa çevre değiştiğinde, daha önce önemsiz olan farklılıklar bazen yarar sağlayabilir; işte o zaman canlı türlerinin değişimi kuvvetle muhtemeldir.
Hayvanları doğal ortamlarında incelemek bize onların davranışlarının yanı sıra kendi davranışlarımız hakkında da içgörü kazandırabilir. Yine de insanların doğal ortamının diğer insanlardan oluştuğunu ve farklı pek çok fiziksel çevrede hayatta kalabilmelerinin sebebinin bu olduğunu unutmamalıyız.