İbrahim Tatlıses edasıyla "La bi' gelir misin Mori"·250 syf.·Anime; Manga, Manhwa, Manhua ve Webtoon
5/10
2023 219. kitabı
Bir beyin nasıl yanar, bu yolda heba olur işte sayende öğrendim. Mangaka'nın 
Blood on the Tracks, Vol. 1 eserini çok sevmiştim diğer serilerde bu şekil olur diye neredeyse burada kayıtlı tüm hepsini okudum ama ne çare vampirler mi 
Happiness, Vol. 1 reenkarnasyon mu 
ぼくは麻理のなか 1 [Boku wa Mari no Naka 1] benlik mi 
惡の華 1 [Aku no Hana 1] derken nerelere geldin nerelere... Bu seriyi pek sevdiğim söylenemez. Önerebileceğimde pek söylenemez.
Saat dokuzda her zaman aynı markete girip aynı şeyleri alan Mari adlı kızı bir adam takip etmesi ile hikayeye giriş yapıyorsunuz. Abimiz market sonrası kızı takip ediyor fakat kız onu bir an fark ediyor ve göz göze geliyorlar... flash back!..
Sabah uyandığında Komori abimiz o takip ettiği kızın (Mari) vücudunda buluyor kendini. Reenkarnasyon bir şekilde gerçekleşmiş ama nasıl gerçekleşmiş hala bilmiyorum seri bitti bu havada kaldı. Neyse. Komori eski vücudunun olduğu eve gidiyor fakat vücudunun içine Mari'nin ruhu girmemiş. Vücudu yine hala aynı Komori olan av*nak... Halbuki Komori'nin ruhu Mari'nin içinde ve Mari'nin ruhu ise ortalıkta yok. Komori'nin içinde ise yine reenkarnasyondan haberi olmayan Komori var. Gel de çık şimdi işin içinden. Sevdiği kızın bedeni şu an onda ama kızın ruhu yok. Ne anladım bu aşktan monogami mi yapsak yahu :/
Neyseki Mori'nin Stalkerleri bitmiyor ve okuldan bir kız Mori'nin eski Mori olmadığını anlıyor ve işe el atıyor.
Blood on the Tracks, Vol. 1 eserini çok sevmiştim diğer serilerde bu şekil olur diye neredeyse burada kayıtlı tüm hepsini okudum ama ne çare vampirler mi Happiness, Vol. 1 reenkarnasyon mu ぼくは麻理のなか 1 [Boku wa Mari no Naka 1] benlik mi 惡の華 1 [Aku no Hana 1] derken nerelere geldin nerelere... Bu seriyi pek sevdiğim söylenemez. Önerebileceğimde pek söylenemez.
Saat dokuzda her zaman aynı markete girip aynı şeyleri alan Mari adlı kızı bir adam takip etmesi ile hikayeye giriş yapıyorsunuz. Abimiz market sonrası kızı takip ediyor fakat kız onu bir an fark ediyor ve göz göze geliyorlar... flash back!..
Sabah uyandığında Komori abimiz o takip ettiği kızın (Mari) vücudunda buluyor kendini. Reenkarnasyon bir şekilde gerçekleşmiş ama nasıl gerçekleşmiş hala bilmiyorum seri bitti bu havada kaldı. Neyse. Komori eski vücudunun olduğu eve gidiyor fakat vücudunun içine Mari'nin ruhu girmemiş. Vücudu yine hala aynı Komori olan av*nak... Halbuki Komori'nin ruhu Mari'nin içinde ve Mari'nin ruhu ise ortalıkta yok. Komori'nin içinde ise yine reenkarnasyondan haberi olmayan Komori var. Gel de çık şimdi işin içinden. Sevdiği kızın bedeni şu an onda ama kızın ruhu yok. Ne anladım bu aşktan monogami mi yapsak yahu :/
Neyseki Mori'nin Stalkerleri bitmiyor ve okuldan bir kız Mori'nin eski Mori olmadığını anlıyor ve işe el atıyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sonuna kadar anlamadım sonundaysa hiç anlamadım·208 syf.·Anime; Manga, Manhwa, Manhua ve Webtoon
6/10
2023 208. kitabı
Başkarakterimiz Takao Kasuga bir kitap kurdudur. Okumaktan bıkmadığı ve en sevdiği eser olan 
Charles Baudelaire'nin 
Kötülük Çiçekleri kitabıdır. Bu kitabı mangakamız öyle bir lanse ediyor ki manga içinde, insan mangayı bir an önce bitirip Kötülük Çiçekleri'ne başlamak istiyor. Daha önceden okuyan bir insan bile mangada geçtiği gibi "her okuduğumda farklı anlıyorum" söylemi üzerine bir daha okumak isteyeceğini düşünüyorum.
Okumak huzura erdirmiyor. Aslında okudukça, öğrendikçe bu kirli dünyada daha da huzursuz oluyoruz. Okumak sadece içimizdeki çığlıkları baskılıyor. Okudukça ölüyoruz. Öldükçe okuyoruz. Fark ettiyseniz okudukça sosyal hayatlarımızdan biraz daha uzaklaşıyoruz. Tıpkı telefon vb. Teknolojik araçlarla da uzaklaştığımız gibi. Tabii okurların onlardan farkı onlar ölümünü bile öğrenerek daha doğrusu içindekini doyurarak, susturarak yapması.
Takao'nun bir kitap kurdu olmasına rağmen bir ara okumaktan vazgeçtiği ve ölmek istediği bir kısım var. Daha sonrasında tekrar okumak istediği ve yaşamak istediği bir kısım. Yukarıdaki küçük paragrafım buna istinaden izah edilmiştir.
Ölmek ve yaşamak isteği her daim bünyemizde olan şeyler, duygular. Fakat biri, bir gün fazla gelirse o gün... İşte yokuz.
Takao bunları yaşadı.
Baskılanmış duygular, baskılanmış benlik.. baskı... baskı... Özgürlük.
B*k yiyiciler!
Sapıklar!!
Neyin doğru veya neyin yanlış olduğunu topluma entegreli olarak ölçüyorsanız size anlatabilecek bir şeyim yok. Üzgünüm. Neyin doğru veya yanlış olduğunu peki nereden bileceğiz? Yazarlardan mı? Siyasetçiler? Büyükler? Hayır yaşayarak öğreneceğiz. Yani neyin doğru veya yanlış olduğuna karar verebiliyorsanız sizede anlatabileceğim bir şey yok üzgünüm. Zaten ben bir şeyler anlatamam. Anlatabilseydim kendime anlatırdım herhalde. Öğrenecek çok şeyim var. Umarım sizinde vardır. Takao
Charles Baudelaire'nin Kötülük Çiçekleri kitabıdır. Bu kitabı mangakamız öyle bir lanse ediyor ki manga içinde, insan mangayı bir an önce bitirip Kötülük Çiçekleri'ne başlamak istiyor. Daha önceden okuyan bir insan bile mangada geçtiği gibi "her okuduğumda farklı anlıyorum" söylemi üzerine bir daha okumak isteyeceğini düşünüyorum.
Okumak huzura erdirmiyor. Aslında okudukça, öğrendikçe bu kirli dünyada daha da huzursuz oluyoruz. Okumak sadece içimizdeki çığlıkları baskılıyor. Okudukça ölüyoruz. Öldükçe okuyoruz. Fark ettiyseniz okudukça sosyal hayatlarımızdan biraz daha uzaklaşıyoruz. Tıpkı telefon vb. Teknolojik araçlarla da uzaklaştığımız gibi. Tabii okurların onlardan farkı onlar ölümünü bile öğrenerek daha doğrusu içindekini doyurarak, susturarak yapması.
Takao'nun bir kitap kurdu olmasına rağmen bir ara okumaktan vazgeçtiği ve ölmek istediği bir kısım var. Daha sonrasında tekrar okumak istediği ve yaşamak istediği bir kısım. Yukarıdaki küçük paragrafım buna istinaden izah edilmiştir.
Ölmek ve yaşamak isteği her daim bünyemizde olan şeyler, duygular. Fakat biri, bir gün fazla gelirse o gün... İşte yokuz.
Takao bunları yaşadı.
Baskılanmış duygular, baskılanmış benlik.. baskı... baskı... Özgürlük.
B*k yiyiciler!
Sapıklar!!
Neyin doğru veya neyin yanlış olduğunu topluma entegreli olarak ölçüyorsanız size anlatabilecek bir şeyim yok. Üzgünüm. Neyin doğru veya yanlış olduğunu peki nereden bileceğiz? Yazarlardan mı? Siyasetçiler? Büyükler? Hayır yaşayarak öğreneceğiz. Yani neyin doğru veya yanlış olduğuna karar verebiliyorsanız sizede anlatabileceğim bir şey yok üzgünüm. Zaten ben bir şeyler anlatamam. Anlatabilseydim kendime anlatırdım herhalde. Öğrenecek çok şeyim var. Umarım sizinde vardır. Takao