Çok uzun zamandır kafeye bir yemeğe bir arkadaşla buluşmaya çıkmadım neredeyse 7 8 aydır ondan öncesi de öyleydi sosyal medyaya tutsaktim derslere tutsaktim kitaplara tutsaktim insan içine karışmıyorum resmen kötü çok kötü sebebi direkt aile çok baskı kurarlar din baskısı kurarlar kıyafet baskısı kurarlar öyle ki her bayram babam kiyafetlerime hep bir laf bulur ya dar oldugu için ya başka bir şey için kapalı olmamama rağmen beni sürekli bir şeyin içine atıyorlar nefret ediyorum. En ufak bir yerim gözükse ragatsiz olmaya başladım.cinsellik ve kendimi tanıma yolunda hiçbir şey öğretmediler.ramazandaı regl olduğumda onlara hastayım tutamıyorum diyemiyorum.diyemiyorum değil.annem izin vermiyor. Böyle insanlarla yaşamak istemedim hemde hiç.boyle bir dine tapan toplumda yaşamak istemedim hemde hiç. Böyle bir ailede istemezdim.nefret etmiyorum bakın bunlar bir ergenin serzenişte değil.ama bu bahsettiğim konular o kadar ozguvensizlik olarak döndü Ku bana. Bir de hic ablam kız kardeşim de yok. Hepsi de ben küçükken evlendi. Kendimi güzel hissettiğimde bile suçluluk duyuyorum.sanki arzulanan bir hareket yapmışım gibi hissediyorum. Şuan ise bir dine inancım yok. Ve bunu bu seneki ilişkim sayesinde araştırıp dinden uzaklaştım. Araştırdım ve bana iyi gelmediğini farkettim.boslugunj hissediyorum a,a umrumda değil. Araştır,aya devam edeceğim.iyi hissedersem ve gerçekten doğru yol olduğuna inairsam ve gerçekten saf bir dinin özünü anlatsam tekrardan dine donec3gim.ama şuan istemiyorum.ailemin de bu konuda baskıcı olmalarından nefret ediyorum.