Lecosta
@Lecosta
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Şuan mezunum neredeyse 3 kez gireceğim iyi bir okuldan mezun olduğum için bölgesel olarak iyi bir okul çok iyi değildi de neyse mezun olduğum için hep benden beklentileri yüksekti ama hiçbir zaman beklentilerini karşılayacağız ve sürekli statü peşinden koştum hala koşuyorum lisem bok gibi geçti 3 okul değiştim durdum bu utangaç halimle hemde biraz daha fırlama olsaydım iyi olurdu ama hem dış görünüşün hem başarı olarak kötü olunca insan kendini tam anlamıyla bok gibi hissediyor karşı cinsten de ilgi olmayınca sürekli platonik takılınca tam olarak böyle hissediyor tip her şey değildir ama tip her şeydir. Neyse lisede çalışıyordum ama hep zor kaynaklardan başlıyorum ve bok gibi bir düzenle gidiyordum bu yüzden başarısız oldum depresyondayım da. Aklım küçücük gelişmemişti kendimi zeki sanırdım ama malmışım yalan yok herneyse 3. Kez yks gircem nasıl koçluk da aldım bu senen pek faydası yok ama nedense bırakamadım. Sanırım babamdan nefret ediyorum daha önce bana kızmıştı hır konuda bende sanki parasını çarçur edince intikam almış gibi hissediyorum car car etmiyorum ama koçluk olmasaydı da devam edebilirdim ya fa yok edemezdim benim düzen takıntım var herneyse bu da güzellik gibi sende olmayınca önemsiz sayıyorsun ama koçluğun faydası dokundu yalan yok ben bok gibi bir ilişki içindeydim ayrıl barış ilişkisi o yüzden verim alamadım bundan sonra ne olur bilmiyorum sadece piskolojime dikkat edip o çocukla konuşmayı kesip ve birini daha çıkarttım hayatımdan o da eski birsey hissettiğim biriydi sanırım hepsinden iğreniyorum. Geçmişte bana yaptıkları şeyler yüzünden kötü şeyler değildi ben çok anlam yükledim ama olsun. Belirsizlikte bıraktılar beni.kin tutan biri değilim,. Ama artık tutmam gerek.boyleleri hayatımda olmamalı. Neyse bugün ahmetle ortaogretim sınavını konuştuk dedi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
O yine yazdı ona uzunca bir paragraf yazmıştım en son bunu yaptım cunku gideceğimi biliyordum şuan içim rahat o paragrafı yazdığım için çünkü o hayatı boyunca bir daha asla benim gibi birini bulamayacağını anladi tekrardan birlikte olacağımızı düşünmüyordum zaten ama son bir kez ona neyi kaçırdığını hatırlatmak istedim ve ise yaradı. Bugün bana yazdıklarından bir şey aklıma takıldı dedi ne dedim bazı şeylerden vazgeçerim yeter ki yanında olayım demişsin dedi evet dedim anlık miydi söylediklerin yoksa şuan hala öyle mi düşünüyorsun dedi bende anlık değildi vazgeçerim ama benim için önemli sayılan şeylerden değil tabi ki yazdım. O da tamamdır dedi.n3yse b3nde ona bir şey sordum ve cevaplamadi gizli kalsın dedi bende :) kalsın bakalım dedim. Hesabı silmek aklımda yoktu ama birini eklemisti ve profilini değiştirmişti, daha fazla durmak istemedim.ona karşı bir hissim yok.acikcasi iğreniyorum.gercek anlamda çünkü bildiğim başka şeyler de var.ama ona bunları söylemedim.hayati boyunca asla bulamayacağı birini kaybettiğini düşünsün.ki öyleyim zaten.herneyse başka bir şey daha anlaticam diğer postta
Yaklaşık 30 yılım var. Belki daha az, bunu bilemem. Ama şu an neredeyse 20 yaşındayım ve geriye dönüp baktığımda; okul, ev, aile ve anlamsız ilişkiler dışında hayatıma gerçekten bir şey katamadığımı görüyorum. Ne bir beceri geliştirdim ne de kendimi inşa ettiğim bir alan oldu. Koca 20 yılın içinde neredeyse elle tutulur hiçbir şey yok.
İstediğim bir müzik aletini çalamıyorum, gitmek istediğim bir şehre tek başıma gidememişim. Üstüne bir de kadın olmanın getirdiği görünmez sınırlar var. Ama en acısı şu: paranın özgürlük olduğunu daha erken fark edememiş olmak.
Keşke bilinçli bir ailede büyüseydim. Keşke biri benimle oturup konuşsaydı, yol gösterseydi. Sevgiyi sadece para harcayarak gösteren bir baba, yaptığı işleri sevgi sanan bir anne… Ve aslında hiçbir şey bilmeyen ama bunu da fark etmeyen bir düzen. Belki suçlamadım uzun süre, ama şimdi görüyorum ki bana verilmeyen çok şey varmış. En basiti bile: bir “seni seviyorum”, bir dokunuş, bir destek.
Ama artık burada kalmayacağım.
Kendimi kadere bırakıp ağlayan biri olmayacağım. Ne yapmak istiyorsam yapacağım. Gerekirse rezil olacağım ama deneyeceğim. Bana “koruma” adı altında öğretilen korkuların, zihnime geçirilen o kafesin zincirlerini tek tek kıracağım.
Kalan zamanımı sadece kendime yatırım yaparak geçireceğim. Beni aşağı çeken, belirsizlikleriyle yoran, iyi gelmeyen herkesi hayatımdan çıkardım. Zamanımın değerini biliyorum artık.
Kendimi geliştireceğim. Üreteceğim. Sadece kendim için değil, bu ülkeye de bir şey bırakmak için çalışacağım.
Sosyal medyanın, internetin, bizi oyalayan ve uyuşturan her şeyin esiri olmayacağım. Kendim olmadığım hiçbir yerde var olmayacağım.
Sürüden kopmayacağım belki. Ama o sürünün içindeyken bile özgürleşmek için elimden gelen her şeyi yapacağım.
Bu benim hayatım. Ve artık gerçekten
Herneyse Hayatıma sıfırdan başlıyorum demiştim şimdi uyuyacağım ayrıca o kişiyle de konuşmayı kestim yani tamam ayrıl barış ilişkisi amabu sefer uygulamaları silmedim kalsın. Silince beynimde bir merak oluşuyor sürekli kapatıp acıyorum uygulamayı uygulama açık olacak ama ben mesajlara bakmayacağım ve ileti paylasmayacagim uzun bir surekendimleilgilenecegim sınavıma azaldı yarın denemem var ve koçluk da tutmuşum ve bu hafta hiçbir şey yapmadım koçluğu neredeyse 78 aydır devam ediyorum ve resmen banafaydasi dokunmadığın şuan farkettim ya da çalışmadığım için boyledusunuyorum bilmiyorum neyse şimdi uyuyacağım yarın 7 gibi kalkmayı dusunuyorum
Bundan neredeyse bir yıl önce hiç yüzünü görmediğim yani reelde görmediğim birine karşı resmen his beslemiştim benim en yakın arkadaşımdı ve birden gidince boşluğa düştüm ona karşı hissim o üstü ama arkadaşlar öyle böyle değil bildiğin aşk acısı çekiyorsun yani reel falan değildi zaten demeyin asıl online insan daha kötü hissettiriyor neyse ben baya o dönem ağlayıp zırlamıştım ve sınav senemdi yakın arkadaşımın da online görüştüğü biri vardı hatta biz aynı anda konuşup bitirmiştik o erkeklerle muhabbetti neyse parka gidip acımızı çekiyorduk zaten mezuna kaldığımız da belliydi ve ben o gün dedim ki bir daha asla online birine karşı bir şey hissetmeyeceğim resmen yaz tatilinde 2000 km uzağımda olan biriyle konuştum ve üstüne sevgili olduk ve üstüne gerçekten çok iyi bir ilişkimiz vardı sadece ben cinsellik kısmına girmiyordum girmek istemedim orada bir anlaşmazlık çıktı çözdük ve devam ettik ve defalarca ayrılıp barıştık asla sildiğim bir insanı hayatıma almayacak biriyken onu defalarca kabul ettim resmen öyle böyle 8 ayı devirdik hiç bulunmadık da bizim taraflardan çekindiği için mesela biri gelse bana böyle anlatsa seni kullanmış derim ama ben şu an asla öyle hissetmiyorum aksine sağlam bir bağ da kurduk da işte yine sınav senemde böyle bilinçsizce birini hayatıma aldığım için pişmanım diyebilirim bana çok şey kattı ama zararı da dokundu ayrıl barış zamanları sorun onda değildi aslında ilişkilere dair çok şey öğrendim ama bu zamanda öğrenmem şart mıydı bilemedim