Aşk çılgınlığın ta kendisi bu,
Kendi yaman gücü yıkar kendini;
Aklını öyle başından alır ki insanın
Dünya hiçbir tutku getiremez
Onun başımıza getireceği belaları.
Bileğimi yakaladı, sımsıkı tuttu;
Sonra kolu yetesiye uzaklaştı geri geri,
Öteki eli gözleri üstünde, şöyle,
Resmimi yapmak ister gibi,
Öyle acı, öyle derin bir ah çekti ki
Kendini paralamak, yok etmek istiyordu sanki.
Sonra bıraktı beni ve başı bana dönük,
Yürüdü hiç önüne bakmadan.
Çıkıncaya kadar
Hep üstümde kaldı gözleri ışıl ışıl.
Beni unutma mı dedin? Hayır, zavallı ruh,
Şu çılgın kafa durdukça çıkmayacaksın içinden,
Seni unutmak ha? Aklımın karatahtasından
Silerim de bütün boş anıları,
Bütün kitaplarda yazılan, çizilenleri,
Gençliğimden, öğrenciliğimden kalanları,
Yalnız senin buyruğun kalır.
Beynimin defterlerinde, yapraklarında,
Ivır zıvır bütün bildiklerimi üstünde,
Evet, yemin Tanrıya, o kalır yalnız.