Evet, sevgili Wilhelm, dünyada yüreğime en yakın olan varlıklar çocuklardır. Bu ufaklıkları izlerken ilerde onlarla o kadar gerekli olacak bütün erdemlerin, bütün güçlerin filizlerini görüyorum;
O gün bugündür güneş, ay ve yıldızları kendi hallerine bıraktım; onlar işlerine bakıyorlar; ne gündüz ne gece olduğunun farkındayım artık ve bütün dünya çevremde kaybolup gidiyor.
Ve yine gözlerine baktım. Ey büyük şair! Bu bakışıyla seni nasıl ilahlaştırdığını görmüş olsaydın keşke; birkaç kez aşağılanmış olan kutsal adını artık başka bir ağızdan duymak istemiyorum.