“Bir insanın hayat yolu, o yolu izlediği sürece, onun gelip dayanacağı belli bir sona götürür kişiyi. Fakat bu yoldan ayrılacak olunursa, son da değişir."
"İnkâr et cehaleti!” dedi; “Sana onu hatırlatanlarla alay et; bencil amaçları uğruna bırak bildikleri gibi yapsınlar; hatta daha kötü olmasını sağla durumun! Sonra da geç, sonu beklemeye başla..."
Üzüntü ve hastalığın bulaşıcı olması adil ve yerinde, hatta yansız bir hak paylaşımı oluşturur, ama dünyada, kahkaha ve keyif kadar karşı konulamaz derecede bulaşıcı etki yapan hiçbir şey yoktur.