Merve
@Lente005
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Allah ölümü önce dağlara vermiş. Dağlar bu acıyı taşıyamamış yıkılmış. Ardından nehirlere vermiş, nehirler ağlamaktan kurumuş. Daha sonra rüzgarlara vermiş, rüzgarlar da hiç durmadan esip tüketmiş kendini.
Sonunda hepsi bir olup; 'Allah'ım al bu acıyı bizden, biz buna dayanamıyoruz! demişler. Ve daha sonra ölüm Allah tarafından insana verilmiş. İnsan ilk anda ölümün verdiği acı ile ağlamaktan helak olmuş. Ama aynı anda yakınında olan başka bir şeye de gülümseyivermiş.
Aradan biraz zaman geçince acısı sürse de hayatına devam etmiş.
İşte o zaman anlaşılmış ki, ölümü insandan başka hiçbir varlık kaldıramaz.
En sevdiklerimizin başına geldiğinde "hayat devam ediyor" diyerek ki bu çok doğru, yaşamımıza acımıza rağmen devam ediyoruz da, niye bir gün bizim de başımıza geleceğinden bu kadar korkuyoruz. Üstelik de kesinlikle bunun olacağını bile bile korkmaya devam ediyoruz...
Zaman içinde mutlu anlar da acıya dönüşebiliyordu
