Hayat ananın memesinden süzülen bu acı süt beni büyütüp agudan, emeklemekten geçtirip, beni hidayete, âhlâka ve hikmete mi koşturacak ? Necatım kıvranışımla mı gelecek ?
Kaldı bu nefsin ağırlığı, ağrıları üzerimde, yoktur yeşilin mavinin, büyüsü. Yoktur tefekkürün bayramı, yoktur çocukluğumun saflığı, ağzımda şeker tadı..