Tristan ve Yvaine birlikte mutlu oldular. Sonsuza kadar sürmedi, çünkü hırsız Zaman, her şeyi eninde sonunda tozlu mahzenine götürür, yine de böyle şeylerin olageldiği üzere uzunca mutlu oldular.
''... bilmek istediğim şey, neden senin yerini artık zihnimde bulamıyor olduğum. Hala ordasın, güçbela, yine de bir hayalet, boş bir hayal gibisin. kısa bir süre önce zihnimin içinde gümüşi bir ateş gibi yanarak parlıyordun; kalbin yanarak parlıyordu. Fakat handaki o geceden sonra kalbin düzensiz ve belirsiz bir hal aldı, şimdiyse hiç yok.''
... ''Aradığınız kalbin artık bana ait olmamasından olabilir mi?''
''...Yıldızın eşkin giden bir tekboynuz hızıyla ilerlediğini ve ondan gittikçe uzaklaştığını hissedebilen ve yapmaya bugüne kadarki maceralarını anlatmak olan Tristan itiraz edecek oldu. Fakat sonra, görevinde şimdiye kadar kat etmiş olduğu her ilerlemeyi kendisine teklif edilen yardımı kabul ederek gerçekleştirdiği aklına geldi.''
''... 'Senin gibi bir çocuğun Periler Ülkesi sınırını geçebilecek kadar aptal olmasının sebebi anca bu olabilirdi. Bugüne kadar senin topraklarından buralara gelenler yalnızca ozanlar, aşıklar ve deliler. Ozana benzer bir halin pek yok. Ayrıca peynir kırıntıları kadar sıradansın, kusura bakma ama bu böyle. O yüzden, bana sorarsan sebebi aşk.'
'Çünkü,' dedi Tristan, 'her aşık kalben bir deli, zihnen de bir ozandır.' ''