Herkesin bildiği gerçek anlamda bir sessizlik duygusuna ve hem etrafımızda,hem de içimizde durmadam kayıp giden geniş yaşam dalgasının sessizce beklenmesinden ibaret olan güzelliğe kendini kaptırırdı.
Ben düşünüyorum:Daracık bir yer işgal ediyorum, içinde bulunmadığım,beni ilgilendirem bir işin olmadığı, geri kalan boşlukla kıyaslandığında bir damlacık bir yer ve yaşaya bileceğim zaman bölümü, benim içinde olmadığım ve olmayacağım sonsuzluk karşısında öyle küçük ki....