İçimizden geçen düşünceler dışarıdan görünüyor mu ki? insanın ruhunda koca bir ateş yanıyor olabilir, ama hiç bir zaman kendisini ısıtamaz onunla, gelip geçenlerse yalnızca bacadan çıkan cılız dumanı görürler ve yollarına devam ederler.
insan sabırlı olmaz olur mu, doğadan sabırlı olmayı ögrenmez mi, buğdayın sessizce büyüdüğünü, her şeyin yavaş yavaş geliştiğini gördükçe sabırlı olmayı öğrenmez mi? insan artık büyüyüp gelişmeyecek kadar ölü bir nesne sayabilir mi kendini?