Leyan
@Leyan_
4 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ömer iyi çocuktu ama üçç, beşş, doksannn dur bakayım sekiz yüz altmış tane falan kusuru vardı
(Spoiler)
Üstad bu nasıl bir anlatım dili. Müsamerenin anlatıldığı bölümdeki üç beş sayfa dışında hakikaten sıkıldığım bir yer olmadı. Satırların işinin ehli bir ustanın kaleminden çıktığı belli oluyordu. Yetkin bir kalemi okuyor olmanın, hikayenin ve kahramanların gerçekçiliği içinde kaybolmanın tadını çıkardım. Nasıl tarif etsem, sanki her şey yerli yerindeymiş, ne eksik ne fazla, tam da olması gerektiği gibi yazılmış hissiyatı oldu bende. "Yazmak için yazan" kimselerde gördüğümüz o ekstra betimleme, o durumu binbir yamayla bağlamından koparıp, dallandırıp budaklandırma işi yoktu.
Ve Macide.. Ömer gibi ben de onun kararlı duruşundan, her hareketinin kendine has olmasından, "olduğu gibi" olmasından, iradesi üzerindeki hakimiyetinden, olgunluğundan, anlayışından, asaletinden biraz etkilendim. Harbi kızmış doğrusu. Mektepte Bedri meselesi yaşandığında Macide'nin hissettiklerine benzer talihsizlikler yaşamış biri olarak, dişlerini sıkıp sinirden ağladığı yerde onunla ağladım. Belki ben başka bir şeye ağladım ama olsundu djwhshd Aslında daha çok Macide'nin Balıkesir'de mektepteki kişiliğiyle bağ kurdum. İstanbul'daki yaşamına geçtiğimizde bana biraz fazla cüretkar ve soğuk geldi. Yine de seni tanımak güzeldi Macide ♡
Sadece, aylarca evlerinde oturduğu hesapçı akrabalarına nasıl bu kadar kolay rest çekti onu anlamadım. Kişiliklerini bir kenara bırakırsak, sitemlerinde pek de haksız sayılmazlardı. Kolay mı o yaşta İstanbul gibi bir yerde, üstelik bir de gece yarısı, kapıyı çarpıp gitmek. Ya Ömer gelmeseydi napacaktın. Ciddiyim anlat bakalım hadi Ömer gelmeseydi napacaktın seni küçük mağrur djdjjfd Şaka bi yana, kabul edelim nasipli kızsın Macide. En az iki kez dört ayağının
-Spoiler-
"Annemizin ölümüne sebep olduğu için, babasının daha dünyaya geldiği anda kendisini düşman bellediğinden emindi. Babam asla bilerek bu kadar alçalamazdı. Ama bir çocuk doğduğundan beri sevilmediğini hissettiyse, tamamen yanılıyor olamaz"
Bu hikayede en çok senin onurlu galibiyetini görmeyi isterdim Salim. Babanın, kardeşinin ve bütün Lübnan'ın aksine, "olduğun kişi" olmayı en başta senin seçmediğini bildiğim için. Babanın saçma egosunun, kompleksinin, takıntılarının, çocuklarını zihnen esir almak uğruna onlara dayattığı beklentilerinin kurbanlarından biriydin sen. Onun zaafları hem kendisinin, hem abinin hem de senin kaderini şekillendirdi. Keşke yetişkin olduğunda kendini bu zihniyetin prangalarından kurtarabilecek kalbe sahip olabilseydin. Öylece ölüp gitmemeliydin.
Zweig betimlemelerinin beni ucundan kıyısından sıkmaya başladığı bir dönemde, bir zamanlar çokça gözüme çarpan bu kitabı nihayet bitirdim. İşin aslı ayın 24'ü gelip çatmıştı ve ben bu aylık kitap hedefimi (5) tamamlayamam diye düşünürken elimde inncecik okunmamış 4 zweig kitabı olduğunu farkedince kurnaz bir gülümseme firlattım boşluğa hahaha. Yıllardır yüzüne bakmadığım kitaplar imdadıma yetişmek için meğer bu harika anı bekliyormuş. İsabet oldu.
(Tamamen spoiler)
Neyse kitaba dönelim. Birçoğunuzun yaptığı gibi ben de pek çok kez baş karakter kızımızın drama queen hareketlerine öfkelendim ve onu tüm bu saplantılı davranışları için bi güzel tokatlamak istedim. Aptallık etme sen sayıştay kızısın diyecektim ama o hiç susmadan hastalık seviyesine getirdiği takıntısını pardon aşkını anlatıp durduğu için kendisini haşlamaya pek fırsat bulamadım. Olsundu. Hümanist damarım hiç durmadan merhamet pompaladığından en sonunda kızımıza yılgın bir hoşgörü hediye ettim ve onu affettim. Sanırım hikayenin birdenbire hepimizi içine alip "tamam kız tamam kızmicaz" dedirttiği bir evre oldu sonlara doğru, o bir noktada içimizde ısındı bir şeyler. Elbette Zweig beye hikayedeki mevzubahis balık hafızalı yazar sen misin diye sordum ama vereceği cevabı o kadar da merak etmedim doğrusu. "Yazar işte illa bi gizem yaratma çabalarına girecek ya, kesin kafada kurmuştur bu lavuk" dedim ve bu cevap beni tatmin etti. Neticede hikayesi merak uyandırıcı ve okuması keyifiydi daha ne olsun (Adam yazmış)
Adettendir şuraya da küçük mutlu bir alıntı çizelim
