Libraryby.D
@LibrarybyD
Serinin okumakta en zorlandığım kitabıydı ancak konuya ne ne zaman ki Marvin dahil oldu kitap benim için aktı gitti.
Spoi
Arthur'un bu kitapta uçmayı öğrenmesi, Krikket robotlarının evreni yok etme isteği, Marvin'i ana bilgisayarlarına bağlamaları sonucu bütün Krikket robotlarının büründükleri depresif haller, Agrajag adında her hayatında Arthur tarafından öldürülen zavallı ve Marvin'in kendi kendine söylediği ninni. Ayrıca dünyayı kurtaran kriket atışı... Bu seri hakkında söyleyebileceğim tek şey okunması gerektiği :)
Spoi
Neden okuduğumu bilmediğim ancak okumaktan kendimi alamadığım bir kitaptı. İçinde bir dünya tetikleyici unsur ondan daha da önemlisi beni tetikleyebilecek olan böcek unsuru vardı. (Akıl sağlığımı koruyabilmek için o kısımları atlamak zorundaydım.) Vahşi cinselliğin yanı sıra saçma sapan bir üvey anne ve bolca üvey kardeş ilişkisi vardı ki bu bana kalırsa ensest ilişki çünkü kardeşin yani. Kardeşin. Dünya da başka insan mı kalmadı. Birbirlerine çok iyi geliyorlar desen değil ikisi de manyak. Böyle bir kitaptı. Günün sonunda ki bir günde bitirdiğim bir kitaptı ne okudum ben dedim.
Serinin üçüncü kitabı bence diğer ikisine kıyasla daha iyiydi. Karakterler ve aralarındaki olay örgüsü daha oturmuştu. Dark Romance gibi olan ama nedense bana tam olarak Dark Romance gibi hissettirmeyen bir seri.
Okumak için ertelediğim ve bunun için çok pişman olduğum bir kitaptı.
Spoi
Izzy ve Nate'nin 10 yıla yayılmış aşkları, hataları, özlemlerini okumak beni çok mutlu etti. Her karşılaşmalarında birbirleri için doğru zamana denk getiremeyişleri, hayatlarının en zor anlarında (Nate'in annesinin ölümü gibi) birlikte olmaları, birbirleri için her zaman en iyilerini istemeleri bana çok gerçekçi hissettirdi.
Nate bir bebek olsa da 'benden daha iyilerini hak ediyorsun' düşüncelerini boğmak istedim. Senden daha iyisi yok be... Ayrıca Izzy'nin sürekli başkaları ile takılıp sonrasında 'sadece Nate' demeleri de bir miktar sinirimi bozmuş olabilir.
Favori Ahmet Ümit kitabım değildi açıkçası. Yazarın daha önce okuduğum kitapları arasında beni en zorlayanıydı hatta. Bu kısımdan sonrası spoi olabilir. Sanki bazı gerçekler -komiserin eşi ve çocuğunun ölümü, onları kimin öldürdüğü, Nevzat'ın bazı anılarını unutması gibi- bu kitapta aklına gelmişte yazar yazmaya karar vermiş gibiydi. Gerçi ben Komiser Nevzat'ın bütün kitaplarını doğru sıralamayla da okumamış olabilirim. :) Bu kitap daha depresif daha karamsar bir Nevzat okuyoruz. Bir yandan ölen eşi ve çocuğunun yasını hala tutarken bir yandan da unuttuğu anılarının peşine düşüyor komiserimiz. Normal de şaşırtmacaları benim için etkileyici olmazdı ancak bu kez sonunda çıkan olay beni hem şaşırttı hem de üzdü. Sanki yazar yavaş yavaş Komiser Nevzat'ın hikayesini bitiriyormuş gibi hissettim.
