GİZEMLİ YAZAR
@Lilav_144
Bir KADIN'ın içindeki umutlardan sana bağırıyorum...
Bırakasım var kendimi geçmişe,
Ölümle yaşam arasındaki çizgiye...
Sorular ve cevaplar hepsi bir hecede.
Ama bilinmeyen şey ise ,
Cevapların nereden geldiğinin,
Belli olmaması...
Reklam
Umutlar söndüğünde başlar,
İnsanın içindeki sorular...
Sorgular en çok korktuğu seyleri...
Nedensiz sorular hep vardı...
Sadece gerek duymadık...
Gereken şey nedir bizde bilmedik!
Hiçbir zaman bize gereken şeyi bilemedik! Yardım aldık etraftan ,
Yardım aldık korkudan!
Kaçtık kaçan bizdik hep zaten!
Saklanan bizdik derinlerde ,
Umutsuzluklarda boğulan sözlerde!
Küçük yaşta başladık alışmaya,
Dünya'nın acımasızlığına!
Başladık yaşımızdan büyük davranmaya!
Ama sormadık kendimize ,
Neden diye!
Sormadık, etrafa bakmadan
Hayal kırıklıklarına ,
Acaba yine düşerler mi bu yalana!
Bizim bile inanmadığımız, bu hayata!
Kendimizin bile inanamayacağı gerçekler,
Yutamayacağımız yalanlar var derinlerde!
𝒹𝒾𝒸𝓁ℯ 𝒶𝓌ℯ𝓈𝓉𝒶 𝓅ℴ𝓁𝒶𝓉
~...~
Senin gözlerinde kayboldum...
Sert rüzgarlarında savruldum...
Unutmak istedim ama,
Anılarım izin vermedi...
Sayıkladım her gece ,
Her saat yeni bir düşünce...
Susmak istedim ama ,
Görüşlerim buna dayanamadı...
En azından ben öyle sandım...
Sandım ki dayanabilirim.
Sarılabilirim geçmişime rahatça...
İzler olmadan güvenebilirim kendime...
~Awesta~
Bakardım etrafıma her zaman ,
Nasıl oldu bu cihan?
Sorular hep vardı ama
Sorma gereği duymadan devam ettik,
Mükemmel sanılan hayatımıza...
Sustuk ,her zaman , her saat , her dakika
Saniyesine kadar sustuk ...
Sadece kendimizi düşündük,
Hiç sormadık,
Nasıl bu zalimliğimize düştük diye ...
Anlatılması gereken çok şey vardı.
Biz yine sustuk ,
Utandık mı kendimizden sanmıyorum...
Bizim utancımız
Sadece kendi vicdanımıza el koyup ,
Çok iyi şeyler yapıyormuşçasına
Gururumuzu yerin dibine
Bir kez daha koymaktı ...
Nesiller boyu aynı yalanlara inandırdık
Sadece kendimizi ,
Aynı kelimelere ,aynı resme
Odakladık kendimizi...
Bundan sonra da,
Değişeceğini pek sanmam...
Bu kelimeler ağzımdan çıkarken
Sadece anlatmak istedim...
İnsanların ne kadar acımasız
Ve hep aynı kalacağını...
Anlatmak istedim sadece
Beni anlamak isteyenlere!
Cihana sığmayan o güzel sesin.
İçinde barındıran söyleşilerinle renk buluyor...
Yutamadığın destanları anlatıyor kendince...
Anlatıyor sesine kifayetsiz kalan sözcükleri...
Duyulamayan o hikayeleri...
Resmin içine işlenmiş olan mısralar
Ortaya çıkıyor teker teker...
Gizlenmiş sevinçler yüzünde belirginleşiyor ...
Ama bir tek anlamayan benim sesini...
Anlamak istemeyen benim,
Suyu dinginleştiren sesini...
Belki de anlamak istemedim ,
Beni bana anlatan sesini...
Reklam