Uzay boşluğunda savrulmuş duran sayısız gezegeni düşününce, tanrının gücünü ve yüceliğini daha iyi anladım. Onun kendi yarattığını koruyacağına emindim. Ne dünya batacaktı ne de o değerli ruhlardan bir teki zarar görecekti. Yaratan aynı zamanda ruhların kurtarıcısıydı.
İnsanın içine korku düşürmeyecek kadar dingin bir gece tanrının her yerde olduğunu biliriz; ama onun varlığını en çok yaptıkları gözümüzün önüne serildiğinde görürüz.
Doğa bana kollarını açmış gibiydi. İnsanoğluna güvenmiyor, onlardan sadece aşağılanma ve acı geleceğini düşünüyordum. Doğanın kollarına sığındım bu yüzden.