Aristo; aşağılık hazlar peşinde geçen bir hayatın "otlayan hayvanların hayatı "olduğunu söylüyordu aristo'ya göre gerçek mutluluk insanoğlunun kendine has özelliğiyle ,akıl yürütebilme yetisiyle uyum içinde yaşamasına bağlıydı.
Anthropolog Bill Maurer tarafından ortaya konan daha iyimser bir değerlendirmeye göre ; girişimci müslümanlar İslam'ın başlangıcından bu yana riba (faiz) yasanın etrafında dolanma yolları aramıştır.
İslam'ın finans bünyesindeki günümüz vadeli işlemlerin de bu yaklaşımdan bir parça görebiliriz.
Kişisel çıkar anlayışının sistematik olarak dikte edilmesi ile ilişki kurma potansiyelimizi elimizden aldı ekonomi ; zenginliğin eşi görülmemiş bir seviyeye ulaştığı bir çağda her zamankinden daha mutsuzuz ve ekonominin gerçek maliyeti işte bu.
Bizler dünyayı insanların, teşviklere karşı kişisel çıkarcı, araçsal bir yaklaşımla tepki verdikleri bir yermiş gibi algıladığımız da insanları bu şekilde tepki verir hale getiren kurumlar oluştururuz . Kullandığımız dilde ve araçlarda saklı olan iktisadi düşünce bizi iktisadi özneler olarak yapılandırır ve ekonominin panoptikonuna kapatılırız.