Sevgi aslında özgün bir kişiyle olan ilişki değil; bir tavır, sadece bir sevgi nesnesine değil, tüm dünyaya karşı bağlılığı belirleyen bir karakter yönelimidir. Eğer kişi sadece bir tek insanı sever onu dışında tüm çevresine kaygısız ve kayıtsız kalırsa, onun sevgisi sevgi değildir; ya alabildiğine bir bencilliktir ya da ortak yaşam birliğidir.