Hoş kadındı Şermin.
Güzel olduğu kadar sevgisine sadık değildi.
Bırazcık olabilseydi keşke,
Keşke...
Belki fotoğraflarla sınırlı kalmazdı her şey.
İşin kötü yanı,
Hiçbir şey bilmediğimi sanıyor hâlâ.
O beni boynuzladığını itiraf edemedi,
Ben ona hesap soramadım.
Her şeyi biliyordum.
Hiçbir şey yapamadım...
Ben aramadım, o da sormadı.
Sessiz sedasız bitti öyle.
Herkes halinden memnun gibi,
Ama ben mutsuzdum ve hâlâ mutsuz.
Şimdi Şermin'den kalan sadece
Beraber yattığımız yatakta
Ayaklarımız duvara yaslı bir fotoğrafımız var.
Hâlâ bende durduğunu bilse, kıyameti koparır, kızar.
Düşünmüyor Şermin
Yani,
Gitti de her şey bitmedi ki!
Fotoğraf senin olabilir,
Anı benim Şermin.
Anı benim...
Azad penaber