Bembeyaz elbisesi kana boyanmıştı, vişne çürüğü dudaklarından usul usul akan kanlar yanağından ıslak toprağa damlıyordu, son anlarıydı biliyordu Asuman ama dayanmaya çalışıyordu çünkü sevdiği adam baş ucunda ona yalvarıyor, ağlıyordu dayanması için. Üşüyordu, ruhu yavaş yavaş terk ediyordu bedenini, ölüme yaklaşan gözlerini Ateş'e çevirdi, kalan son gücünü kullanarak kanlı ellerini sevdiği adamın yağmur ve gözyaşı ile ıslanmış yüzüne götürdü usul usul okşadı yanağını ağlama diyemedi, iyi olacağım diyemedi bu sefer sadece son defa birleştirdi dudaklarını...
(Ateş&Asuman)