İşte sorunum bu: Zekâya verdiğim değerin yarısını iyiliğe vermiyorum. Zeki ve kötü birini polyannaya yeğ tutuyorum. Gerçi burda kötüden kastım içgüdülerini törpülemeyen insan, yani zaten insan özünde kötüdür, kötü olmalı, kendini düşünmelidir. İyilik normal değildir. İyilik onu cazip kılmaz, iyilik dalga geçilesi, aşağılanasıdır; zekasıdır insanı cazip kılan, bazen kurnazlık derecesinde zekasıdır..