Avucun içini bilmem ama gözlerinin içi gibi bildiğim bu sokaklarda kayboluyorum sensizliğin kalabalığında.Aklımdan zorum mu var bilmiyorum ama hasretinde kor'um var , açık sevdam gizli elvedam.Yalınayak bir çocuğun ayakları gibi toprak arıyor bedenim.Maviyken nefes veren bana , sığamıyorum gökyüzüne , ölüme ekleniyor kanatlarım.Gırtlağına kadar gıybetim , kalemimden sayfalara akan.Ben yinede kâr kalayım dünlerine , sen hep yâr kalırken günlerime...