"İnsanlar ne tuhaf iyi biri gözükürler hep, dışarıdan baktığında dertsiz tasasız kendi hallerinde... Ama bir bakmışsın bir rüzgar esmişte maskeleri birbir düşmüş... İşin garibi de biz hâlâ onların arasında ya yaşamaya çalışıyoruz, ya onlardan biri olmada adım adım gidiyoruz ya da bunların hepsini yapıyoruz da farkında değiliz...
İnsanlar tuhaf olduğu kadar da zalimler de senin en ufak açığını yakalamak için fırsat kollarlar sonra gelip yüzüne gülüyorlar ne tuhaf...
Ahh hayat keşke kalp bir yüz olsaydı da insanların gerçeklerini o zamandan görebilseydik belki ona göre davranır ona göre kendimizi tedbir alırdık ama işte kim bilir...
Ya da hepimiz bir Çarkıfelek gibi aynı yerde dönüyoruz ama bunu ya fark etmiyoruz ya biliyoruz ama bunu kendimize itiraf etmek istemiyoruz ya da tüm bunlar kaderin oyunlarından biridir kim bilir..."