""Belki, üzüntünü çok uzun süre kilit altında tutunca daha beter artıyordur. Bir deponun dolması gibi. Sonra bir gün depo çatlar ve sen normalden daha çok üzüntüye boğulursun çünkü hepsini içinde biriktirmişsindir."
(...)
"Belki de bazen üzgün olmak için insan kendisine izin vermeli," dedim. "Depoyu doldurmayı bırakmalı.""
"Mae düşünceli bir şekilde dudağını ısırdı. "Böyle düşününce insanların normal olanı nasıl anladığını merak ediyorsun."
"Ve eğer gerçekten kimse emin değilse..." dedim. "Eğer insanlar sadece kendilerince bir normal fikri yaratıyorsa..."
"O zaman her şey normal olur. Her şey hem de," diye bitirdi Mae."