Arkadaşlarını dinler ama gerekmedikçe konuşmaz,onların sohbetine dahil olmazdı. Onların esprilerine güler ancak gülüşü asla gözlerine ulaşmazdı. Yaşamıyor gibiydi,yaşayan birini taklit ederek insanlara istediğini veren biri gibi görünüyordu......
Tüm bu sürecin geçici olduğunu bilmek büyük bir hayal kırıklığı yaşanmama neden oldu.Önce elime bir şeker tutuşturmuşlardı ve ben daha tadına varamadan onu çekip almışlardı....
İlaç gibi gelen sözleri beni bir nebze rahatlamış olsa da korkularımı almak için yeterli değildi.Bazı şeyler kolayca unutulmuyor, zihninizin bir köşesinde size acı çektirmek için duruyordu....