Lunythic

Umut o tüylü şeydir Ruha yine yeniden Şakıyıp durur sözsüz ezgisini Hiç ara vermeden.
Sayfa 167 - Domingo
Alıntı
Reklam
Uyumakla biter yalnızca İnsanın kalp ağrısı ve binlerce sarsıntı Tenin miras aldığı
Sayfa 161 - Domingo
Alıntı
Acı hissetmenin senin için de mümkün olduğunu, acıyı kontrol edemediğini anladığın zaman olan buydu. Savunmasızlaşıyordun. Sevgi, acı ihtimalinden doğuyordu çünkü.
Sayfa 160 - Domingo
Alıntı
Hepimiz yalnızlığını çektiğimizi bilmediğimiz bir şey yüzünden yalnızız.
Sayfa 119 - Domingo
Alıntı
Dünyaya küçücük eller, küçücük ayaklar ve sonsuz bir mutlulukla geliyordunuz ve ellerinizle ayaklarınız giderek büyürken mutluluğunuz yavaş yavaş buharlaşıyordu.
Sayfa 116 - Domingo
Alıntı
Reklam