Lütfi Balıkçı
@Lutfu25
Geçmişimdeki hatalarım, geleceğimi temizler
Ağlamak... yalnız gözyaşı dökebilen İnsan anlayabilir bazı şeylerin hikmetini.
Reklam
Her gün son gününmüş gibi
Gününü değerlendirmeye bakacaksın... günün nasıl değerlenir, bak anlatayım: şimdi ömrünü bitmiş say, ömrün bitmiş de sen yalvarmış, yakarmışsın, sana gözyaşların için cabadan bir gün daha vermişler... işte şu anda da o bir tek son günün içinde bulunuyorsun... işte o son günde ne yapacaksan, her gün onu yapacaksın.
Gezinmektedir evin içinde, kitap okumakta, düşünmektedir. Yaradanʼı anmaktadır, yalnız onunladır, onunla baş başadır, onu tesbihle uğraşmaktadır. İşte, kendine ilke bellediği söz: Bir kimse zalim bir padişaha adildir dese kâfir olur demişler. Ve susuyordu adil dememek için zalime.
İnsan başıboş yaratılmamıştır...
Hiçbir şey boşlukta sallanmamaktadır, saçmalık bile kendine bir dayanak noktası araştırmaktadır, her şey, bütün nesneler yaratılışlarındaki amaca doğru yürüyüp gitmektedirler: kara gecede, kara taşın üstündeki kara karıncanın kıpırtısı bile denetim altındayken som bilinç olan insanın - elbette insanʼın- kendini denetimden uzak sayması mümkün müydü?
İnsanlar arasına karışmasını istemediği düzeni `meşrulaştıracağıʼ inancındaydı
Reklam