Ostrannaya

Ostrannaya
@Luttfen
Sana değildi öfkem, kendimeydi. Kaçınılmaz sonun bu olduğuna, senin de tedaviye gitmediğine inanıyordum. Buna rağmen senden bir adım uzak duramıyordum. İrademe ve duygularıma söz dinletemediğim için çok kızgın, hayata kırgındım. İkimiz de böyle bir hayatı seçmemiş, içine hapsedilmiştik.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tedaviye gitmeyen, gittiğinde de sürdürmeyen ve yaptığı seçimlerle sürekli ailesini zor durumda bırakan ama sürekli bu durumdan ailesini sorumlu tutan birinin yan etkilerine sürekli maruz kalmak inan çok zor... Korktum ya bir gün sende hayatındaki tüm hatalardan beni sorumlu tutarsan... Ya ben istemediğimi düşündüğüm ama alışkın olduğum hayatı sürdürmeye çalışıyorsam... Bu ikimizi de bile bile sürekli çatışmaya sürüklemekti. O yüzden hem uzak durmak hem de yanında olmak isteyerek sürekli kendi içimde çeliştim. Öfke dolu bir aileyi ben seçmedim ama bu sefer seçim elimdeydi.
Ben sana hayatıma girmeye kalktığın ilk günden itibaren sürüklendim. Bana saçma gelecek, bu ne ya ergen gibi diyeceğim, bir sürü şey yaptım. Anlayamadım bana neler olduğunu sadece içimde kopan fırtınanın nedenini bulmak istedim. Korktum, kimseden korkmadığım kadar korktum olanlardan. Çünkü hayatımda hiç bu kadar bilinmez bir durumla karşılaşmamıştım. Ne yapacağını kestiremiyordum. İlk defa birinin ne yapacağını, ne yapmak istediğini kestiremiyordum...
Başımıza gelen en bahtsız olay, dünyaya geldiğimiz için ödediğimiz bir bedel sanki ailemizi seçememek.
İçime oturan öküz beni boğup duruyor.