Daren genellikle şikayet etmiyordu.Ne yemeklerle ilgili,ne kıyafetlerle ilgili,ne de burada olmakla ilgili.
Ya bundan tamamen nefret ediyor,ağzını açmıyordu ya da beni burada böyle bir hayat yaşamaya bile sesini çıkarmayacak kadar önemsiyordu.
Ne kötü bir hava ne de kötü bir ruh hali onun gözlerini değiştirebiliyordu.Gözleri sihrin kendisiydi.Onlara baktığımda okyanusun,gökyüzünün,alevlerin,sihrin eşsiz parıltısını ve ışıltısını görebiliyordum.Gözlerine bakmak neşeli bir yaz gününe bakmak gibiydi.