Kendimden uzak düsüncelerim var

Kendimden uzak düsüncelerim var
@M0ri
Kendini anlatmaya çalışan duygularla dolu bir ressamın tuvali gibiyim.
neden bu evin duvarlarının benim çocukluğumda süslemiyor
Kardeşinin olması bir yandan çok güzel bir şey fakat aile denilen ortamda sevilmeyen kişi sen olduğunda kardeş faktörü bunu daha da gözüne sokmaya yardımcı oluyor. Adına ev denilen yapıtın içinde, kardeşin dışında bir çocuğun resim göremeyince bir duraklama yaşıyor insan. Kendi çocukluğumu okuma yazma öğrendikten sonra görüp "bu kim" diye sormak yalan konuşmayayım biraz içimi burkuyor. Anneme "neden bu duvarları benim çocukluğumda süslemiyor?" dediğimde kendisinin bile cevap bulamadığını anladığım yaşantıma sevgilim hariç yüklediğim anlam kadar bomboş bir çift göz bana bakıyor. Anlıyorumki eve ben yokken yeni tanınmış bir aile gelse ikinci yatağın sahibini bulamayacak kadar yabancılaşmış ve kabul görmemişim bu evde.
Yazı Bana Ait..'
Günahsız cehennem
Kendimden vazgeçtiğim toplulukta ölüp gidiyorum. Neyin var diyene tapacak kadar ağlıyorum. İnsanların kınamalarında boğuluyor, denizin altında nefesimi tutuyorum. Hayatın nasıl bir yer olduğunu kafanın içi acımaya başlayınca anlıyorsun ama dünya günahsız gidilen bir cehennem sonuçta ne bekliyorum.
Yazı Bana Ait..'
Dağılmayan makyaj
Üzerimde kırmızı bir leke var ama bu ne dağılan rujum nede simli farımdı. Canım yanıyor ve ruhum süzülüyordu. Ruhum küvetle birleşmiş, gözlerim pes ediyordu.
Yazı Bana Ait..'