Ve yine o gece aklın mı yoksa aşkın mı diye sordular. Aklını seçenlere baktım, ölmüşlerdi. Aşkını seçenlere baktım, onlar zaten ölüydü. Sonra dedim ki; bu işin sonunda kimse yaşamıyor. Ölümü Seçtim. Bu saatten sonra aklın da aşkın da seni yalnızca ölüme götürürdü.
Ölüm vardı, bir de kalımlar. Biz ne öldük ne de kaldık. Biz kalamayanlardık. Ailesinin kabul etmediğini, kuru toprak kabul eder miydi? Kuru toprak bile kabul etmemişti.
Dünyayı sevgi kurtaracak diyenler sevgisizliğin bir gün yok edeceğinden habersizdi. Sevgisiz büyüyen çocuklar hiç tatmadığı o duygunun acısını dünyadan çıkaracaktı.
...
Çünkü sevgisizlik bir savaş başlatırdı.