Yazar:
Özge Naz
Editör:
Sude İlter
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
448
Basım Tarihi:
17 Mart 2023
İlk Yayın Tarihi:
2023
Yayınevi:
Ren Kitap
ISBN:
9786256943315
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
5/101000Kitap
Kitabın neden bu kadar beğenildiğini anlamamakla birlikte aslında bir yandan da anlıyorum. Kitap kendi klasmanında en yakın rakibi olan Ateşpare'ye bayağı bir üstün geliyor ama bu onu kesinlikle 10/10 bir kitap yapmıyor.
Öncelikle, kitabın sonunda sırf ters köşe yapabilmek için karakterin her şeyin tam tersi olduğunu söylemesi ve 'bunun için kendime bile yalan söyledim' gibi bir açıklama yapması bana çok komik geliyor. Bu tıpkı bir polisiye romanında katilin kitabın başından beri kitapta olmayan biri çıkması gibi. Eğer ufak ufak kırıntılar bıraksaydı ve sonunda gerçekler ortaya çıktığında biz bunları birleştirip bir aydınlanma yaşasaydık işte esas o zaman ters köşe olurdu. Bunu yapabilseydi puanım direkt 8'e çıkardı ve işte o zaman yazarın zekice bir kurgu oluşturduğunu söyleyebilirdim.
Karakterler yetişkin olmasına rağmen çoğu diyalog cringe şekilde ergenceydi. Yetişkin biri olarak okuduysanız bu aşırı derecede göze batıyor. Ayrıca yazar bazı yerlerde şiirsel bir anlatım oluşturmaya çalışmış ama eline yüzüne bulaştırmış. Maalesef komik ve gerçeklik dışı kalmış.
Kurgu mafya kurgusundan çıkartılıp distopya tarzına çevrilmeye çalışılmış ama çok havada kalmış ve bu amatör bir hava vermiş kitaba. Keşke mafya tarzında kalsaydı çünkü Wattpad'de kitaba göz attığımda daha farklıydı diye hatırlıyorum. Karanlık çağ aydınlık çağ tarzında olaylar sonradan eklenmiş hatırladığım kadarıyla.
Bir de benim anlamadığım bir kısım var. Bu kısma kitapta mantıklı bir açıklama getirilmiş ve ben kaçırmış olabilirim çünkü bir süre sonra sıkıldığım için kendimi çok veremedim. NEDEN kimin ona oyun oynadığını anlamak için bir davet veriyorlar? Yani böyle bir tezgah planlamayı başarmış birinin bir davette kendini açık edeceğini o kişilere düşündürten şey nedir? Tamam bunun altından farklı bir
daha çok kitabın konusunu anlatmadan kendi yorumuma değinmeyi tercih ediyorum ama çok sorulduğu için bu kez konusunu anlatarak başlıyorum.♡
Arkana adında kartlar üzerinden yeni bir örgüt, yeni bir düzen kuruluyor. elindeki gücü kartlar belirliyor ve her kart sahibi örgüt üyeleri de kendi varisini seçiyor. varisi oğlu olan Haris, oğlunun geçirdiği kaza sonucunda elinde iki seçeneği kalıyor. ya kartı yok edilecek ya da başka bir varis seçecek ve böylelikle de Hisar dünyaya geliyor. His Alatav. hayata gözlerini açması bile kart sahibi olabilmek için. sevgisizliğin ve derin bir yalnızlığın içinde büyüyen ve her şeye rağmen güçlü kalan, zekasıyla herkesi kendine hayran bırakan bir kadın. yıllar sonra karanlık örgüte baş kaldırıp kartları yeniden dağıtan, Bronz; kartını çaldığı gerekçesiyle His'in karşısına çıkar ve ondan kartını ister. böylece hikâyeleri başlamış olur.
benim hem çok severek hem çok keyif alarak okuduğum bir kitap oldu. yazar evreni o kadar güzel işlemiş ki hayran kalmamak elde değil. hep ileriyi, olacakları merak ederek okudum ve hiç sıkılmadan da kitabı bitirdim. His çok güçlü, zeki bir kadındı ve okuması keyifli bir karakterdi. geçmişinde yaşadıkları fazlasıyla zor, ailesinden ve hatta özellikle annesinden gördüğü nefret ve göremediği sevgi oldukça yürek burkuyor. His'in yaşadıklarını kendi içimde hissettim, yazar çok güzel ele almış bu konuyu da. ve Bronz... bulunduğu konum gereği tehlikeli biri olsa bile çok ince düşünceli bir karakterdi, onu okumak çok güzeldi, aşırı sevdim. Yasmin ve Sanaç ikilisi ise geçmişleriyle bizi merakta bırakıyor, neler olduğunu öğrenmeyi çok istiyorum. Serdal, Viran, Safa, Tarkan ve Barkan... cidden hepsini çok sevdim çok güzel karakterlerdi. kitabın sonundan sonra ikinci kitap için oldukça sabırsızım umarım hemen
Tam bir baş ağrısı oldu benim için; işe yaramayan Tarot kartları, aile içindeki saçma sapan ilişkiler ve bir sürü mantık hatası. Bir puan bile fazla, bunu kitap diye okumak benim açımdan kesinlikle bir hataydı ve bunu kitap diye basmak da yazar ve yayınevi için bir hataydı.
Bu kitap hakkında beklentilerim oldukça yüksekti çünkü wattpadde yazılmaya başladığı zaman okumaya başlamıştım, bir kaç bölüm sonra bölümler uzun aralıklarla geldiği için bitsin sonra okurum diyerek bırakmıştım. Keşke beklentilerimi yüksek tutmasaymışım. Kitabı bitirene kadar çok sıkıldım. Hani zamanında wattpadde herşeyi yapabilen (bale, dans, silah kullanımı, dövüş vb) , güçlü bir karakter gibi gözükmesin rağmen öyle olmayan, hayatı sırlarla ve acılarla dolu karakterler modaydı ya hah işte bu da öyle. Yani yazar kitaba o kadar çok sır katmaya çalışmış ama başaramamış ki insanı bunaltıyor. Küçük meseleler büyütülmüş büyük meseleler önemsiz görülmüş...
Kitabın ana konusu güzel ama bu yazarın elinde harcanmış bence.
Selamlar. Ramazan nasıl geçiyor? Bende şükür durumlar iyi. Bugün yeni bir yazarla tanışmanın heyecanını sizlerle paylaşmaya geldim.
Bir masa, 6 koltuk ve bu koltukta oturan adamların tüm gücü, her biri için seçilen bir kart. Bu düzende her şey onların elindeydi. Dünyaya hakim ve ne isterlerse o olacak derece de saf bir güç. Bu düzen bir kişi tarafından yönetiliyor ve bu 6 adamın soy devamı çok ama çok önemli. Halis Atalav bu adamlardan biriydi. Tüm hayatını bu karta sahip olmak için değiştirmiş ve başarmıştı. Lakin şimdi masada kk yeri sarsıntıdaydı. Artık yeni bir varise ihtiyacı vardı ve eşi buna katı bir şekilde karşıydı. Kurallar belliydi. Söz neyse o olacaktı ve dünyaya Hisar Atalav gelmeliydi. Geldide. Tek oluşum sebebi kartın sahibi olmak olan bu kız çocuğu neler yaşayacaktı dersiniz? Bronz kimdi ve neyin peşindeydi? Geri dönüşü olmayan bu maceraya hazır mısınız?
Kesinlikle yazarın bilgi birikimi beni kitabın son sayfasına kadar şaşırttı diyebilirim. Kıvrak bir zeka ve bu bilgi harmanı kitap öylesine birinin elinden çıkamaz diye düşündürdü. Çünkü Bronz da Hisar da kesinlikle kesin zekaları ile şahane bir ikili oldular. Bronz ve o içten içe centilmen hallerini okumak çok güzel bir detaydı. Böyle seven oldu da biz mi yok dedik kardeşim? Neyse, neyse! Kızımızın annesi Tania beni sinir krizine sürüklemiş olsada heyecanı düşmeyen bu kitabı iki günde bitirdim. Yoğun betimlemeleri dışında merak temposu son sayfaya kadar süren, güzel seven erkek karakterli ve güçlü kadın karakterini bir araya getiren yazarımız sizi farklı bir dünyaya davet ediyor. Bu dünyada her an her şey olabilir. Tüm dengeler alt üst edilebilir. Aşk mı? Kim bilir belki çoktan olmuştur bile..
Çok büyük heveslerle başladığım ama sonu hüsranla biten bir kitapla geldim. Açıkçası bu kitap acayip bir şekilde övülüyordu. Eh bu kadar abartılmaya gerek yokmuş bence.
Kitabımızda mafyavari olarak nitelendirebileceğim bir kurgu var. Bazı kartlar var ve bu kartlar hayati önem ve güç anlamı taşıyor. Bu kartlara sahip olan kişiler davaları için ne gerekirse onu yapıyorlar. Ana karakterimiz His ise bu dava için doğurulması istenen varislerden biri oluyor.
His, hiç kimse tarafından sevilmeyen, annesinin karnındayken bile annesi tarafından nefret edilen bir çocuk olarak dünyaya geliyor. Çocukluğundan itibaren dava için yetiştirilen His, el bebek gül bebek değilde el bebek öl bebek olarak yetiştiriliyor.
Diğer bir ana karakterimiz Bronz yine başka bir dava için yetiştirilen mafyamsı bir karakterdir. Adı duyulduğunda bile korkulan, hiç kimsenin yüzünü bile görmediği bir insandır.
Hisar ve Bronz davalarının çıkarları için yolları kesişir ve His yüzü bilinmeyen Bronz ile karşılaşır ve sonrasında ise olaylar gelişir.
Yazar sırf böyle antin kuntin gizemli bir hava yaratmak için kitabı çok zorlamış. Gerçekten çok zorlamış bu çok net bir şekilde hissediliyordu.
Öncelikle yazılan karakterlerin belli bir karakteri yoktu. Hepsi dengesiz davranıyordu. Mesela His güçlü kadın karakter olarak nitelendirilmiş ve evet gerçekten öyle ama nasıl desem bazı yerlerde sanki yazar değilde ben yazmışım ve karakter dengesiz olmuş. Ya da Bronz böyle korkunç bir mafya gibi yazılmış ama ben karakterle henüz tanışamadım böyle arada kitaba giriyor cümleler falan kuruyor. Karakterin iç dünyasını tam anlamıyla henüz okumadık.
Ayriyeten ben hikâyenin kurgusunu anlamak için çok uğraştım ama şuan sorsanız amacını, sebeplerini davasını falan
Gizli bir birlik düşünün ve bu birliğin daha doğrusu yaşanılan bu dünyada gücün kartlardan oluştuğunu hayal edin. Karta sahip olan bu dünyada yenilemez, en varlıklı ve en güçlü kişi olur. Peki en güçlü kim? Halis Alavat, bu birliğin en önemli üyelerinden birisidir. Yalnız varisi olacağı düşünülen oğlunu feci bir sonla kaybeder. Düşünmesi zor mu? Aslında pek değil, fazla zekice tasarlanmış bir metinle karşı karşıyayız. Sıradan bilindik bir hikayeden çok kurgu içinde kurgunun rol model olduğu bir paranoma bu kitap.
Bu birlik (ya da siz ona tarikat bile diyebilirsiniz) zaman içerisinde çatırdamaya ve dağılmaya başlıyor. Bronz adında bir karakterimiz bu düzeni tamamen değiştirip bambaşka boyutlara evrilleştirecek. Eh biz okurlarda açık ara hiç beklemediğimiz olayları sıra sıra okumaya koyulacağız. Evrilleştirecek dedim ama asıl düzen denilen birliği toz duman edecek bir isim Hisar Alavat olacak. O kim? O abisinin yerini alması için tasarlanan tek varisdir.
Hisar, hayatı boyunca katil olmak için yetiştirilen bir kızdı. Annesinden takdir görmek için uğraşsa bile hüsranla sonuçlandı. Hatta annesinden ilham alarak piyano çalmayı öğrenip yıllar içinde ünlü bir piyanist bile oluyor. Peki Bronz ve Hisar'ın yolları nasıl kesişiyor? Bir resital verecek olan Hisar'ı dinlemeye gelen Bronz'un istediği açık; tek istediği kayıp kart ve Hisarın tek isteği ise annesinden kalan o günlüktür. Şimdi müzede saklı olan o günlüğü bulmak için o konsere çıkması gerekiyor. Tabi Bronz onu başka amaçlar için...
Beni yazar resmen ters köşe yaptı! Devam kitabını merakla bekliyorum.
#bronz #özgenaz #renkitap
Gözlerim Kitaptaydı, Kalbim Sendeydi
“Bazı kitaplar okunmaz, yaşanır. Bronz tam da öyle bir kitap.”
Bu kitabı elime ilk aldığımda böylesine içime dokunacağını tahmin etmemiştim. Ama Bronz, sıradan bir hikâyenin çok ötesinde; bir insanın en derin yerinden geçen duyguların kelimelere dökülmüş hali. Sayfalar ilerledikçe yalnızca karakterlerin değil, kendi içimin de yavaş yavaş soyunduğunu fark ettim. Çünkü bu kitapta anlatılan her şey çok tanıdık: Ayrılık, kırgınlık, suskunluk, ama bir yandan da içten içe hiç sönmeyen umut…
Ben bu kitabı, sevdiğimden kilometrelerce uzakta, bambaşka bir ülkede okudum. Onunla aynı şehirde değilken aynı duygularda buluşmanın bir yoluydu bu satırlar benim için. Zaman farkı, mesafeler, yeni bir hayatın içinde ayakta kalmaya çalışmak… Tüm bunların içinde kitabın bazı cümleleri beni derin bir sessizliğe gömdü.
“Zaman hızlı mı akıyordu yoksa onun yanında yavaş mı, bilmiyordum. Lâkin onun yanında nasıl geçtiğini bilmeyecek kadar zaman benim için duruyordu.”
İçimde yarım kalmış cümleleri tamamlayan bu kitabın her bölümü, bir başka iç yolculuğa çıkardı beni. Çünkü Bronz, aşkı da acıyı da olduğu gibi anlatıyor. Süslemeden, yormadan, ama eksiltmeden.
“Aşka üçüncü kişi karıştığında artık o aşk değil, ihanet olurdu.”
“Ne olursa olsun sonları değiştiremezsiniz.”
“Bir yaranın nasıl bir etki yaratacağını bilecek kadar yaşadım.”
Bu cümleler sadece karakterlerin değil, biz okurların da yaralarına dokunuyor. Çünkü acı bazen evrensel. Ve o evrensel duygular, kitap boyunca büyük bir ustalıkla yansıtılmış.
Özge Naz’ın anlatım dili sade ama etkileyici. Her kelime yerli yerinde. Ne abartı var ne zorlama. Sanki yazar değil de duyguların kendisi yazmış satırları.
“Karanlık yüreğime yakılan ışığın beni aydınlatacağını zannederken cayır cayır yaktığı zaman dilimindeydim.”
“Karanlık bir
Kitap bana istediğim enerjiyi vermedi. Asla beklentimi karşılamadı. Yazarın daha önce de kitabını okumuştum fakat bu kitaptaki anlatış tarzını da beğenmedim. Karakterleri, özellikle Bronz karakterini böyle beklemiyordum. Yaşantıların verdiği o olgunlukta çok fazla değillerdi. Genel olarak duyguyu bana aşırı yansıtamadı. Hızlıca bitirmek için çabaladım ama yer yer sıkıldığım da oldu. Özellikle Yasmin ve Sanaç'ın hikayesinde hiç duygulanamadım, sevmedim diyebilirim. Belki devam kitabında severim bilmiyorum. Kitapta biraz garipti, bana şahsen istediğimi vermedi. Kitabı sevmemişim gibi duruyor ama nötrüm aslında, yer yer güldüğüm oldu devam kitabını da okumayı düşünüyorum.
Puan vermedi
Hayatımda okuduğum en güzel kitaplardan biri yani bu kitabı anlatmaya kelimelerim yetmez özellikle hisarın yaşadıklari beni benden alıyor en kısa sürede okuyun valla pişman olmazsınız
Yazar Hakkında
Özge NazYazar · 0 kitap
1998 yılında Aksaray Ortaköy’de doğdu. Beykent Üniversitesi’den mezun oldu. Eğitimini tamamladıktan sonra kendini yazmaya adadı. Ters köşelere, tersten yazmaya ve konuşamaya bayılır.
İlk basılı eseri olan “Bronz” serisiyle okurlarıyla buluşuyor
