Yazar:
Aslı Arslan
Tahmini Okuma Süresi:
26 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
928
Basım Tarihi:
Şubat 2025
Yayınevi:
İndigo Kitap
ISBN:
9786256149915
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
𝙊̈𝙯𝙜𝙪̈𝙧𝙡𝙪̈𝙠 𝙞𝙘̧𝙞𝙣 𝙢𝙪̈𝙘𝙖𝙙𝙚𝙡𝙚 𝙚𝙙𝙚𝙣𝙡𝙚𝙧𝙞𝙣 𝙝𝙞𝙠𝙖̂𝙮𝙚𝙨𝙞 𝙝𝙞𝙘̧𝙗𝙞𝙧 𝙯𝙖𝙢𝙖𝙣 “𝙎𝙊𝙉” 𝙗𝙪𝙡𝙢𝙖𝙯.
SPOİLER VAR!
Bu incelemede beklediğiniz gibi kitapdaki alıntılardan, konusundan, betimlemelerden ve s.konuşmayacağım... Bu incelemede bir kitap nasıl kalp kırıklığı yaratır ondan bahs edeceğim.
Söylemek istediklerim çok ama her şeyi de yazamam tabi. Çünkü oku oku bitmez.
Eftalya ve Tugay'ın ölmesine üzüldümmü hayır... Sadece biraz dugusallıştım o kadar. Niyemi? Çünkü bu son bana hiçbir şey ifade etmedi. Yazar sırf özgürlük adı altında kitabı kötü sonla bitirdi. Bu kitaba bu sonun yakışmadığını herkes hatta yazarda biliyor. Hayır bu sonu sevmememin nedeni kötü sonla bitmesi ve ya karakterlerin ölmesi yüzünden değil, çok alakasız bir son olması.
Tamam işte yazar diyor ki hep aklımda bu sondu falan filan. Ama ben inanmıyorum. Bu kadar sayfa kitabı-kitap 920 sayfa civarı- bu son için okumamlıydık. O kadar umutlar verip böyle bitirmemeliydi. Etkili bir son yapmak istemiş galiba yazar, ama gerçekten bende bir iz bırakmadı bu kitap. 1 sene sonra bu kitaba baktığımda Emare'nin sonu gibi üzülmeyeceğim bu kitaba. Çünkü Emareye kötü son yakışıyordu. O son o kitaba tam uymuştu.
Aslı kötü sonla bitmesi gerek kitabı iyi sonla(sokak nöbetçileri) iyi sonla bitmesi gerekeni kötü sonla bitirdi(beyaz leke) Kabul edelim bu böyle. Sokak nöbetçilerinin o son çatışma sahnesinde Yankı ve Koza'nın kurtarılması çok absürttü. Ve Eftalya'nın da herkes geldiği zaman ölmesi gibi. Onu asarlarken zaten çoktan gelmişlerdi ve onu asan insanı isteseler uzaktan vura bilirlerdi. Çok mantıksız bir son gerçekten.
Kitapta en çok ağladığım ve en çok üzüldüğüm olay Defne'nin ölmesiydi. Gerçekten bi tek ona yazık oldu kitapta. Benim bu kitap da tek bağ kurduğum ve kendime benzettiğim tek karakter Defne'ydi. O öldüğünde bende o
Beyaz Leke (spolier var)1000Kitap
Puan vermedi
Öncelikle yergi yoktur yargı vardır. Biraz uzun ama tarafsız kalmaya çalıştığım bir inceleme olacak.
SPOİLER İÇERİR!
İncelemenin ilk kısmı genel bakış ve analiz ikinci kısmı ise eleştiri ve kişisel görüştür.
KISIM 1
Kitap Wattpad'de 37.1 milyon okuma almış. (Kesinlikle çok ciddi bir sayı.)
Konusu:
Roman, 2027 yılında, Krallık adı verilen otoriter bir rejimin yönettiği bir Türkiye'de geçiyor. Bu rejim, kadınları ve çocukları ikinci plana atmakta, kişisel hakları ihlal etmekte ve muhalifleri susturmaktadır. 'Başarılı' bir avukat olan Eftalya Atalar, yasaklı bir kitabı okuduğu için idam cezasına çarptırılan milletvekili babası Adnan Atalar'ı kurtarmaya çalışırken, hapishanede BL Örgütü'nün lideri Tugay Demir Çeviker ile tanışır. Bu karşılaşma, Eftalya'nın içindeki başkaldırı duygusunu alevlendirir ve ikili, rejime karşı mücadeleye birlikte katılırlar. Kitabın genel konusu böyle.
Karakter analizi:
Tugay Demir Çeviker;
MBTI'a göre INTJ ¹
Stratejik, zeki ve lider ruhlu bir karakter. Duygularını çok belli etmeyen ama derin düşünen biri. BL Örgütü’nün lideri olması, büyük resme odaklı olduğunu ve sistemli çalıştığını gösteriyor.Bağımsız düşünür. Uzun vadeli strateji geliştirir. Güçlü bir idealizme sahiptir ama pratik çözüm odaklıdır.
Eftalya Atalar;
MBTI'a göre INFJ ¹
Babasını kurtarmak için tehlikeye atılacak kadar sadık ve fedakâr.Duygusal derinliği olan, adalet duygusu yüksek bir karakter. İçsel çatışmaları ve vicdan muhasebesi yapan, duygusal zekâsı yüksek biri. Başta sisteme uyum sağlasa da, içten içe doğru olanı yapma arzusu ağır basıyor. İdealist ve içgüdüsel. Duyarlı ama içe dönük. Güçlü bir amaç duygusuna sahip. Başkalarının duygularını sezebilen bir empati gücü var.
Kısım 2
Karakter analizini yapıp konuyu öğrendik sıra benim fikirlerime geldi. Kitap
BEYAZ LEKE YORUMU-SPOİLERLI-·928 syf.·1000Kitap
10/10
2025 13. kitabı
Öncelikle şunu söylemek istiyorum ki bu seri benim için her zaman çok özel olacak. Ben bu seriyi çok seviyorum. Buradaki karakterlerin hepsini anlıyor ve seviyorum. O zaman yoruma geçelim.
Kitabı çok sevmemden kaynaklı objektif yaklaşamayacağım. Elbette, eksik yanları vardır. Ama dediğim gibi bu kitap benim için ayrı bir yere sahip. Kitaba karşı çok kırgın hissediyorum. Çünkü onların mutlu bir şekilde yaşıyabileceklerini içten içe umut ediyordum, her ne kadar mutsuz sonlu biticeğini düşünsem de. Ve haklı çıktım. Keşke çıkmasaydım. O kadar çok isterdim ki. En çok onların mutlu olmasını isterdim. Tugay ve Eftalya'nın daha farklı, mutlu bir sonu hak ettiklerini düşünüyorum. Eftalya'nın idamından sonra Tugay'ın o sahneleri... Yüreğim parçalandı. Tugay'ın son kez kullandığı bir uçağı düşürerek hayatına son vermesi... O kadar şey geçiyor içimden ama kelimelere dökemiyorum. Tarifi yok bu duyguların. İkisinin de son sözlerinde çok duygulandım. Onların hikâyesi çok farklıydı, böyle bitmemeliydi. O kadar güzel hayalleri vardı ki keşke gerçeklerştirebileselerdi. Krallığı yıktılar ama Eftalya olmadıkça Tugay yarım kalmıştı. Bu durum Eftalya içinde geçerli olurdu tam tersi olsaydı. Çünkü onlar iki farklı insan olsa da tek ruhtular, bir bütündüler. Bu yüzden Tugay'ı anlıyorum. Ama keşke o hayallerini gerçekleştirebilselerdi. Onlar her zaman zihnimde bir yerlerde yaşayacaklar. Onlara veda etmek bile beni şu anda çok üzüyor.
Bunların yanı sıra Tugay'ın Nida ile sahnelerine kalbimi bıraktım. O masumiyet, Tugay'ın o yanı... Nida'nın onu anlıyacağını düşünüyorum. Giray'ın yarım kalışı üzüyor beni. Defne'yi de anlıyorum ve keşke bu kadar geç söylemeseydi. Belki Giray ile bir şansları olurdu. Kim bilir? Sinan ve Gamze taraftarı değildim. O yüzden keşke Marco ve Gamze olsaydı demekten
Spoiler vermemek için dişini sıkıp suyu çıkan limondan1000Kitap
Bu kitabı, burada sorduğum masum bir sorunun ardından merak edip okumuş bulundum.
Sonrası mı? 1692 sayfa. Evet yanlış duymadınız. Ben yazarken yoruldum. Okuyanlara da sabırlar diliyorum.
Zira kitaba başladığım kişiyle bitirdiğim kişi aynı değil. Arada ruhsal bir yolculuk, hafif bir diz ağrısı, ekstra üç beş beyaz saç teli ve tansiyon problemi güncellemesi yaşadım bitirene kadar.
Kitaba gelecek olursam:
Kitap distopik. Yani karanlık. Hem de öyle böyle değil. Umut, ara sıra görünür gibi oluyor ama hemen “yanlış geldim galiba” deyip kaçıyor. Bari içerde bi arkadaşına bakıp çıksaydı. Nıçç o da yok Şimdiki zamandan hallice, ama moral olarak birkaç gömlek aşağıda bir dönem.
Hikâye, ana karakterimiz olan avukat Eftalya Atalar ile başlıyor. Anlamı çiçek olan Eftalya. Dikkatinizi çeker istirham ederim efenim. Sakın ola “deniz kızı” deme gafletine düşmeyin; haşmetli padeşahımız, ay pardonn! Liderimiz pilot Tugay Demir Çeviker abimiz sizi cümle âleme rezil rüsva eder. İnsan içine çıkmazsınız.
Çünkü kalemi ile bile öldürüyor. O derece. Yani kalemle ne edecek demeyin, eder mi eder. Çünkü onlar yazara bile karşı gelmiş insanlar.
Nerden biliyorsun ekşi kardeş derseniz. Valla ben onların yalancısıyım. Onlar kitapta öyle diyorlardı..
İşte bu esas oğlanla esas kızımız bir hapishanede tanışıyor. Devlet batmış, isyanlar tavan, herkes bir yerlere yetişmeye çalışıyor. Bizim öncü–isyancı gencimiz örgüt lideri sıfatıyla içeri girmiş. Hem de Eftalya’nın babasının yattığı hapishaneye.
“Bu nasıl oluyor?” demeyin. Bu kitapta imkânsızlıklar da imkân dâhilinde. Okuyucu “yok artık” diyor, yazar “olur olur” deyip devam ediyor.
Birinci kitap ilk 300 sayfayı gerçekten çok güzel okutuyor. Karakterler taze, tempo yerinde. Sonraları biraz mantıkla vedalaşıyoruz ama ilişki tamamen kopmuyor. İkinci kitap
Uzun zamandır beklediğim şeydi. Sonunda yazdım.1000k
Bu kitap hakkında söylenecek çok şey var. Yazsam sığdıramam. Nereden başlasam bilemiyorum. Baştan uyarmak isterim inceleme spoiler içerir. Buna dikkat ederseniz sevinirim. Sonra spoi yedim diye zırlamasın kimse.
Önce kitabın kurgusundan başlayalım. Ülke artık krallık adı verilen bir otorite tarafından yönetilmeye başlıyor. Ancak krallığın koyduğu kurallar insan haklarına aykırı, gaddarca kurallar. Adnan Atalar isimli karakterimiz yasaklı olan 1984 kitabını okuduğu için idam cezasına çarptırılıyor. Kızı Eftalya Atalar onu kurtarmak için elinden gelen her şeyi yapıyor. Ve hapishanede Tugay Demir Çeviker ile tanışıyor. Tugay da krallığın sistemine karşı gelen bir devrimci. Sonra bunlar birleşip krallığı devirmeye çalışıyorlar. Ve bu savaşın ortasında birbirlerine aşık oluyorlar.
Kurgusu güzel olan bir kitap ancak yer yer mantık hataları içeriyor.
Mesela kitap 2028 yılında geçiyor. Teknolojinin daha da gelişmiş olduğu bir yıldayız ama Krallık karakterlerimizi bir türlü bulamıyor. Eftalya istediği zaman yurtdışına kaçabiliyor. İstedikleri gibi hareket edebiliyorlar. Yahu bu krallık hiç mi denetim yapmıyor? Hiç mi onları aramıyor ülkenin dört bir yanında? Eftalya nasıl oluyor da elini kolunu sallaya sallaya ülkeden çıkabiliyor? Nasıl izin veriliyor, nasıl kontrol edilmiyor? Tugayı nasıl hapishaneden bu kadar kolay kaçırabiliyorlar? Bu krallık gerizekalı mı?
Anlatıma gelecek olursak kitapta bazı şeyler sürekli tekrar ediyor ve bu bir noktadan sonra insanın sinirini bozuyor. Sürekli aynı şeyleri okumaktan çok bunaldım. Dönüp dolaşıp aynı cümlelere geliyorum. Aynı zamanda kitapta o kadar çok küfür var ki metin içindeki duyguyu tamamen boğmuş. Her sayfada 4-5 küfür görmekten çok sıkılıyor insan. Her karakterin 4737226263636 tane travması var. Ve biz bu travmaların hepsini
Hiç bitmeyecek sandımİnceleme
En son hangi kitap elimde bu kadar sürünmüştü hatırlamıyorum.
Öncelikle yayınevi bu kitabı basarken aklı neredeydi çok merak ediyorum.Ben hayatımda bu kadar küçük puntosu olan bi kitap okumadım.Gazetelerde bile bu kadar küçük basılmıyor.Kör olmadan bitirebilmeme şükrediyor ve bu şekilde basılmasına onay veren herkesi kınıyorum.
Kurguya gelecek olursak başta merak içinde okutturan sonra aşıııııırı uzatılmış cümleler ve art arda yaşanan dramlar yüzünden insanın enerjisini sonuna kadar tüketen bir hikayesi vardı.O kadar çok uzatılmış diyaloglar ve iç düşünceler vardı ki anlatamam.Bi noktadan sonra hikaye hikaye olmaktan çıktı resmen kısır döngüye girdi.İşte sürekli bi Kralık ile çatışma içinde olmak ama şu kadarcık bi sonuç elde edememek, sürekli tuzaklara düşmek, sürekli birilerini kaybetmek ve daha fazlasına gerek varmış gibi ardından gelen dramatik sahneler.Yazar ters köşe yapacağım diye size bazı şaşırtmacalar yapıyor.Acaba ne olacak şimdi diye siz merak ederken tam o anda hikayeyi başa sarıyor ki nasıl kurtulacaklar diye çatlayın.Ve bunu her aksiyonlu sahnede yapınca bir süre sonra diyorsunuz ki tamam bunda da bi iş var kesin, bakalım altından yine ne çıkacak.Tam Tugay özgür kaldı şimdi direnişi göreceğiz diye umutlanırken ortaya bir tane hain çıkıyor.Her şey tepetaklak oluyor.Yok hain falancaymış, yok o değilmiş bi başkasıymış, yok bu yok şu.Olay bildiğiniz vampir-köylü oyununa dönüyor mu?Oh, demeyin keyfime yani.Tam bir şeyler oldu diyorsunuz ve her seferinde -her seferinde!- düşürülen düşmanın arkasından başka biri çıkıyor.Ve tekrar başa dönüyorsunuz.Neden yani?Ben distopik bi kurgu okumayı beklerken karşıma çıkanla arasında kocaman bir uçurum var.Ayrıca yazar karakterleri öyle bi yüceltme çabasına girmiş ki, o kadar çok bunu gözü sokmaya çalışıyor ki bir süre
spoi yokk1000Kitap
az önce kitabı bitirdim ve gerçeklik algılarım bozuldu şuan cümle bile kuramıyorum yanlıs bişey yazarsam özürr dilerimm. kitabı okuyanlar bence beni anladı. tahmin ettiğiiniz gibi bi son aslında ama tahmin edemiyorsunuz. yani tahmin ediyorsunuz ama edemiyorsunuz. anlatım harika. konu harika. karakterler harika. karakterlerin eski hiyakeyeler falan ya her şey harika. ama aşırı psikolojiyi etkileyen bir kitap. cinsellk falan var diye demiyorum ama bu kitaba belki 25 yaşındaki birisi bile çok ciddi etkilenebilir. kendimi nasıl ifade edeceğimi bilmiyorum. wattpadin en iyi kitabı olabilir.
Bazı kitapların yeri çok ayrıdır.
Neden bilmiyorum ama bu kitap benim için çok değerli. Her hafta bölüm gelecek diye heyecanla beklediğim günler. Her bölüm sonundaki heyecanım merakım mutluluğum üzüntüm . O karmakarışık duygular. Sona yaklaştıkça hemen bitmesin diye okuyamamak ama aynı zamanda meraktan deliye dönmek . Kitabın sonunda hüngür hüngür anlayışım. Bunlar unutulmaz ama yine de buraya kaydedeyim.
Ben böyle ağlarken kardeşim geldi" abla niye ağlıyorsun diye?"
Dedim hikaye bitti onlardan ayrılmak beni üzüyor.
Bana diyor ki. Yazara yaz devamını yazsın,başka hikaye yazsın dedi
Ah be kardeşim bazı hikayeler sonsuza kadar biter devamı olmaz.
Yazı ayrı kurgularını ayrı bende bıraktığı psikolojik hasarı ayrı seviyorum, Gelecek kurgularını merakla bekliyorum. Aslı Arslan
Aslı Arslan
Aslı'nın dili inanılmaz akıcı ve sürükleyici. Bu kitabın kalınlığına bakmayın gerçekten çok güzeldi. Karakterlere insnılmaz bağlandım özellikle de Gamze ve Marco'yla ayrı bir bağım var.
Ben de tabii ki herkes gibi kitaba başlamadan önce sonu ile ilgili spoiler yedim o yüzden ağlamayacağımı düşüyordum ama hıçkıra hıçkıra ağladım ve ben daha önce hiçbir kitapta ağlamamıştım. Sonunu da çok beğendiğimi söylemek istiyorum. Her kitap mutlu bitmemeli ve bu kitaba bir tek bu son yakışırdı.
Bir devrim kitabıdır bizim içinAslı Arslan Gerçekten okuduğum en etkileyici kitaplardan biriydi. Her ne kadar sonu çok üzücü olsa da hepimiz mutsuz biteceğini biliyorduk zaten. Eftalya ve Tugay eğer o savaştan kaçsaydı gerçekten bizim okuyup sevdiğimiz o karakterler olur muydu? Eftalya ve Tugay her ne kadar ölmeyi haketmese de savaştan kaçmak onlara göre değildi ve son nefeslerine kadar mücadele ettiler. Özgürlük için verdikleri bu mücadelede isteklerine kavuştular. Gökyüzünde olsa bile...Beyaz Leke
Aslı Arslan Gerçekten okuduğum en etkileyici kitaplardan biriydi. Her ne kadar sonu çok üzücü olsa da hepimiz mutsuz biteceğini biliyorduk zaten. Eftalya ve Tugay eğer o savaştan kaçsaydı gerçekten bizim okuyup sevdiğimiz o karakterler olur muydu? Eftalya ve Tugay her ne kadar ölmeyi haketmese de savaştan kaçmak onlara göre değildi ve son nefeslerine kadar mücadele ettiler. Özgürlük için verdikleri bu mücadelede isteklerine kavuştular. Gökyüzünde olsa bile...Yazar Hakkında
Aslı ArslanYazar · 7 kitap
15 Ocak 1995'te Mersin'de doğan yazar, kalemini 11 yaşında keşfetmiş, 17 yaşında internet platformunda yazmaya başladıktan sonra kurguları ve bakış açısı yüzünden ufak bir kesim tarafından tepki toplamıştır. Ne olursa olsun yazmaktan vazgeçmeyen yazar EMARE'de de aynı tepkilerle karşılaştığında kitaplaştırma kararı almış ve yazarlık kariyerinin ilk adımını atmıştır. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi mezunu olan yazar EMARE serisinin ikinci kitabıyla adını iyice oturtmuş, bu yolda emin adımlarla ilerlemeye devam etmektir. Serinin üçüncü kitabını yazmakta olan yazar Eskişehir'de yaşamaktadır.
