Yazar:
Aslı Arslan
Tahmini Okuma Süresi:
17 sa. 27 dk.
Sayfa Sayısı:
616
Basım Tarihi:
Aralık 2017
Yayınevi:
Ephesus Yayınları
ISBN:
9786052064290
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hiç kimse yazarı uyarmadı mı ya?Wattpad
Allahım yarabbim daha kötü çok az şey okudum yemin ederim
Bu kitap için kesilen ağaç mezarında taklalar atıyor ters dönüyordur
O kadar anlamsız uzun betimlemeler, birde yersiz betimlemeler… o bad boi’nin gerizekalılığı şaka mı?
Bennn cehennimin aleviyimmmm korelll
Böyle yani. O kadar çok şey söylemek istiyorum ki bu kitap hakkında..
Dedim ki okuyayım, liseye giden yeğenimle kitap maratonu yapıyoruz bende girişeyim şu işe. Yahu çıldırıcam 100-200 sayfa da değil ki. 500 sayfa sen ne anlattın burda allah aşkına? Yazar abla git başka işle uğraş gözünü kulağını kalemini seveyim bak buna ayıracağın mesaiyle daha iyi şeyler yapabilirsin. Benim şu anda sinirden elim ayağım titriyor tam yeni reading slumptan çıkmıştım, mahvettin aldın dürdün yani. Bir süre aşk romanı okuyamayacağım heralde. Birazdan gidip kocamı döverim bu hızla. Tiksindim yani dying of cringing şu an.
Ve bakın benim bu kitaplara bağışıklığım vardır. Ona rağmen yani.
Kimse okumasın bunu zaman kaybı
Emare - Sarmaşık Aslı Arslan
Emare - Sarmaşık Aslı Arslaniz değil emareRoman
Aslı Arslan'ın yazmış olduğu Emare serisinin ilk kitabı olan Sarmaşık'ı anlayarak ve hissederek okuyanlardan biri olduğumu düşündüğüm için bu inceleme açıklamasını yapmak istedim. Bence bu kitabı, hatta Emare serisinin tüm kitaplarını anlayarak okumak çok önemli. Kitap hakkında birkaç inceleme yazısı okudum ve dikkatimi çeken konulardan biri "wattpad üzerinden yazılan" bir kitap olduğu için acımasızca eleştirilmesi oldu. Bu kitabın ilk yazılmaya başladığı tarih seneler önce olup, nasıl süreçlerden geçerek okurlara ulaştığını merak edip araştıran Emare okurları bilir diye düşünüyorum...
Wattpad üzerinden yazılan ve sonrasında basılan "kitapları" yargılamayı ve aşağılamayı bırakın lütfen. Bugün; Dünya Klasiklerini anlamadan okuyan bir insanı takdir edip, wattpad üzerinden yazılmış bir kitabı anlayarak okuyan bir insanı neden aşağılıyorsunuz? Şunu da söylemeliyim ki "Aslı Arslan'ın kaleme aldığı Emare serisi yetişkin okurlar içindir"Kitaptaki baş karakter olan ve kitabı onun anlatımı (3/4 kadar) ile okuduğumuz Minel Karaer karakteri; psikolojik rahatsızlığı olan bir birey olup, kendi ve kafasının içindekiler ile aynı zamanda unuttuğu geçmişi ile mücadele ediyor. Bazı bölümlerde tekrar tekrar okuduğum kısımlar oldu. İnce detaylara dikkat ederek okuduğunuzda daha da anlamlı geliyor her şey. Kitap içerisinden spoi vermeden hoşuma giden bazı kısımları paylaşacağım burada... Herkesin Emare kitabını ve Korel'in (ana karakterlerden biri) Emarelerini anlayabileceğini düşünmüyorum. Son olarak da bahsetmeliyim ki, Emare serisinin yazarı Aslı Arslan'ın kalemine bayılıyorum. Kitaplarında ki ince ayrıntıların anlamları ve olaylarda detaylara yer vermesi fazlasıyla güzel. Unutamayacağım ama seneler sonra olur da unutursam tekrar okumayı mental olarak kaldıramayacağımı bildiğim halde
Kitabı kaban yukari dağlara fırlatma fikri çık aklımdanDuygu ve Düşünce
Aman tanrım, aman tanrım ve de aman tanrım. Ciddili, hayatımda şu kadar elimde sürünen kitap hatırlamıyorum. Bunun yanında şu kitabı her şeye rağmen, irademin son damlalarına kadar kullanarak bitirdiğim için de kendimi tebrik ediyorum. Teşekkür ederim.
Ben hayatımda içinde bu kadar aforizma kasılmış bir kitap daha okumadım. Kitap 600 sayfa ve (mübalağasız) bunun 300 sayfası betimleme. Hayır bir de betimlediği de bir etkime yaratsa. Yaratmıyor etkimee. Sanırsın edebiyat harikası bir eser konulacak ortaya da her bölüm başında bölümün yarısını kaplayan; başrol kızımızın bol betimlemelerini ve daha da bol kastığı aforizmalarını okuyoruz. Hayır ablacım. 19 yaşındasın. Daha kendin ergenlikten çıkmamışsın. Biz neden kitabın yarısı boyunca senin, ergenliğinin getirdiği duygusal yoğunluğunu felsefeye dökmeye çalışmanı okuyoruz mesela? Bir de bir yerlerime dokunsa bu duygu yoğunluğu… Hayır, duygusal çözümleme dediğin 3 sayfa yapılır, 5 sayfa yapılır. Kitabın yarısını bununla işgal edecek kadar kendine güveniyorsa yazar, gerçekten karakterin ciddili bir yoğunluğunun olması gerekir. Ama sorun şu ki karakter 19 yaşında bir ergen. Evet, kabul, ben de bir ergenim; lakin gidip de kendi duygusal çalkantılarımın orada burada aforizmasını kasmıyorum arkadaş. Ben kendi çalkantılarımdan bıkmışım, sıkılmışım. Sen gelmişsin 300 sayfa bana kendininkileri okutuyorsun. Yazarın kitabı erken yaşlarda yazmasına bağlıyorum bu durumu. İlk yayınlanma yıllarına bakılırsa yazar kitabı 20 yaşlarında falan yazıyor çünkü.
Peki yazılan betimlemeler bunlarla bitti mi sanılıyor? Asla, katiyen; bitmedi, bitemez, kimsenin de bitirebileceğini sanmıyorum. Her iki sayfadan birinde başrol kızımızın, biricik(!) başrol oğlanımızın gözlerini “kurumuş yaprak rengi gözleri” diye betimlemesi… Ne oldu yani, hani
selam.
normalde bu yorumu 3.kitap icin yapmam gerekirdi ama ben ilk kitabinda yapicam. nedeni ise kitabi almadan once dusunun. bu kotu anlamda dusunmek degil asla, yipranicaksiniz. o kadar fazla yipranacaksiniz ki bir yerden sonra sizde hissizlesiceksiniz.
seriyi soyle dusunun;
-giris (1.kitap-sarmasik)
-gelisme (2.kitap-pusula)
-sonuc (3.kitap-maske)
giris size gelismede neler olucagini bildirir; gelisme ise sonucun ne kadar yorucu ve yipratici oldugunu bildirir. okumasi zor ve yorucu. zor ve yorucu derken kitap icin demiyorum, olaylar... karakterler kadar yoruluyorsunuz. okurken durdugum bos bos baktigim zamanlar oldu. durdum sadece, bazenleri olur ya hani diyecek, dusunucek bir seyiniz olmaz, iste ben bundan bahsediyorum.
psikolojik olarakta kotu bir donemdeysiniz okunmalik bir kitap degil. eger kitaplari sizde yasiyorsaniz ve bu seriye basladiysaniz bilin ki; aglicaksiniz, guluceksiniz, durucaksiniz, sorgulucaksiniz, hissizlesiceksiniz ve bazenleri de devam etmek cok zor gelicek.
belki bu yorumlar size abarti geliyor olabilir ama inanin ben okurken butun bunlari yasadim. 3.kitap (maske) inanin sizi cokturecek. okurken coktum, kac kez pecete kullandim attim bilmiyorum.
promethus... en cok bunda gittim, en cok bunda. hep iyiler kazanir diye masallar anlatilir bilirsiniz, yalan. kotulerde kazaniyor. spoiler vermek istemiyorum ama demek istedigim o kadar cok sey varki, diyemiyorum. ama adalet yerinde degil cunku kendisi bir golge, diyebilecegim tek sey bu.
minel'inde dedigi gibi "azap olenlere degil, geride kalanlara aitti." biz olen degiliz.
ve lutfen bunu hic ama hic unutmayin, artik Minel'in Korel'i de var.
_
Öyle bir kitabın yorumuyla geldim ki size hem çok şey söylemek istiyorum hem de ne söyleyeceğimi bilmiyorum. Anlayacağınız garip duygular içerisindeyim. Öncelikle şunu söylemek istiyorum daha önce 600 sayfalık bir kitap okuyup da içinde hem bu kadar çok olay olan hem de bu kadar gizli saklı kalmayı başaran bir kitap görmedim ben. İnşallah ne demek istediğimi anlatabilmişimdir o garip cümleyle. Gerçekten bir ara yalvaracaktım lütfen birileri bir şeyleri açıklasın diye... Meraktan ölecek hale geldim.
Kitabın kapağından ve adından anlayabileceğiniz üzere tam bir melankolik kitaptı. Yazarın anlatımı da bu tür kitaplarda okumaya alışık olduğumuz gibi bol betimlemeliydi. Başlarda bu durum kitaba odaklanmamda sorun yaratmış olsa da sayfalar ilerledikçe alıştım. Ve tamamen konuya odaklanmayı başardım. Ama ne hayal ne gerçek kim iyi kim kötü bir türlü karar veremedim. Baş karakterimiz Korel'i bile sevip sevmediğimden emin değilim çünkü ben hayatımda bu kadar kapalı kutu bir karakter görmedim.
Konusundan azıcık bahsedeyim: Minel geçmişinin bir kısmını hatırlamayan, anne ve babasını kaybetmiş ve psikolojik sıkıntıları olduğu için bir merkeze giden genç bir kızdır. Korel ise bu merkeze ikinci kez geldiği halde hakkında hiçbir şey bilinmeyen gizemli adamımız. Tabi ki bu ikili birbirlerinden ve beladan uzak kalamazlar. Konu hakkında tahminlerim var yine de bir an önce ikinci kitabı istiyorum.
Bu tarz kitapları okumayı seviyorsanız Emare - Sarmaşık tam olarak size göre bir kitaptı. Kesinlikle bir şans vermelisiniz. Sayfa sayısı gözünüzü korkutmasın kitap akıp gidiyor.
Aslı Arslan kitaplarına başlarken her zaman büyük bir heyecan hissediyorum ama emare diğer kitaplarından daha farklı bir kitaptı bana göre. Yazarın akıcı ve betimleyici dilini, karakterlerin psikolojik tahlillerini okumayı gerçekten çok sevdim. Kitapta en sevdiğim alıntılardan biri de şu ' bir sarmaşık gibi sarıyordu ruhumu bu gizem; nefes alamıyordum ama kopup gitmek de istemiyordum'
Bazı olumsuz yanları da vardı elbette. Çatışmalı ve yıpratıcı ilişki dinamikleri bu kitapta fazla mevcuttu. Karakterlerin birbirine karşı sergilediği bazı fevri, baskıcı tavırlar ve yer yer kendisini tekrarlayan kaçma-kovalama döngüleri okuma sürecinde beni biraz yıprattı. Ve bu bana' bir insanın ruhu, bir başka insanın tırnaklarının arasında ezilebilirmiş' bunu öğretti .
Türün alışılagelmiş güçlü gizemli erkek ve geçmişi sırlarla dolu kadın klişelerine biraz fazla yaslanılması da hikayeyi bazen tahmin edilebilir kılıyordu.
Bu eleştirim kitabı beğenmediğim anlamına gelmez. Aksine kitabı bayılarak okudum ve herkese tavsiye ediyorum. Minel ve Korelin arasındaki inişli çıkışlı ilişkiye çok takılmıyorsanız, sırlarla dolu ve sürükleyici bir macera için şans verilmesi gereken bir kitap
Editör ne iş yapıyor bu yayınevinde? Evet tam olarak bu cümleyle başlıyorum.
Kılıcın kınısı nedir? Kabza o bir kere! Gözünde lahza vardı ne demek? Vezinsiz kademsiz ile vasıflanan kelimeler ne alaka? Vallahi gözlerim kanayarak okudum. Ergence diyaloglar o kadar utanç vericiydi ki kullanmaktan nefret ettiğim "cringe" kelimesiyle bile ifade edemiyorum hislerimi şu an... Oldukça eskiden yazılmış bir kitap olduğunu biliyorum. Yazarın yaşının da o sıralarda çok büyük olmadığını tahmin ediyorum AMA (!) Allah aşkına editör masasından geçerken en azından temel hataları düzeltemediniz mi?! Sırf ergenler Watpatt'te tıklaya tıklaya 1 milyon etti diye ellerinizi ovuşturarak gelecek paraları mı düşünüyorsunuz?
Şimdi bana diyebilirsiniz ki niye okudun o zaman? Çok yakın bir arkadaşım kitabın güzel olduğu konusunda o kadar ısrarcı ve inandırıcıydı onun kurbanı olarak oldukça yüksek bir meblağ ödeyerek aldım... Ayrıca o ayılıp bayıldığı noktayı da anlamak için okumaya devam ettim ve yukarıdaki hatalar haricinde başka konularda da uyarı yapmak istiyorum: BU KİTAP YETİŞKİNLER İÇİNDİR ! Hem de sadece cinsellik içerdiğinden değil daha beteri olan alkol ve uyuşturucunun su gibi tüketilmesinden kaynaklı! Ve dahası da şiddet-cinayet sahneleri o kadar ayrıntılı ki ben okurken kasıldım! Bu nedenle yetkililer kitabın arkasına küçücük yazmak yerine artık ön yüzüne bir uyarı koymayı şart haline getirmeliler.
Kitaba da 3 puanı sırf konusunu beğendiğim için veriyorum. Her ne kadar üslup ve yazım tarzı çok ergence olsa da konusu özgün.
Biraz Öznel1000Kitap
Güzel ve sırlarla dolu bir kitap. Serinin başlarında Korel’in insan dışı bir varlık olduğunu sanmıştım -sonraki bölümlerde Prometheus’un kendini tanrı olarak nitelendirmesi de kitabın fantastik yönünü güçlendirdiği için bu tezimin doğru olduğunu düşündüm ama o sadece geçmişi emarelerle dolu bir genç adam…
Minel ile aralarındaki çekim beni etkiledi, Prometheusun zekası şaşırttı, yan karakterler çıldırttı…
Bronz,Yabancı,Eflâl gibi serileri beğenenlerin hoşuna gidebilecek türden.
Sıkan/bunlatan sahneleri yok.
Duygu yoğunluğu çizgisinde.
KESİNLİKLE OKUYUN…
500 sayfa okudum doğru düzgün bişey anlamadım. Minel e çok sinir oldum kendine değer vermeyen bir adam için karakolda yalan söylemesi her dediğini yapması çok saçma bitireyim diye uğraştım ama yapamadım. Tavsiye etmiyorum Emare - Sarmaşık
Emare - SarmaşıkOkuma savaşı vermek isteyenlere1000Kitap
Bu öyle bir kitaptı ki hem çoğu yerinde kendimi salak gibi hissedip yazılanları anlamamama sebep oldu, hem defalarca kez içimden gelen onu bırakma ya da bir an önce bitirip kurtulma isteğiyle savaşmak zorunda kaldım hem de bir yanım daha ben ne zaman olduğunu bile anlayamadan kendini olayların heyecanına kaptırarak durdurulamaz bir okuma hevesine düştü.
Öncelikle uyarmalıyım ki Emare'nin dili epey bir ağır, hemen hemen her sayfada aşırı derecede benzetme ile karşılaşıyorsunuz ve çoğu zaman siz ne kastedildiğini anlayacağım diye bir yerlerinizi yırtarken buluyorsunuz kendinizi. Ha şimdi böyle söylüyorum fakat bu Aslı Arslan'ın yazdığı kitap kötü demek değil tüm o yazılar, benzetmeler, yaptığı edebiyatlar hepsi aslında ayrı ayrı birer şaheser ama anlayabilene işte ne yazık ki ben de dahil pek çoğumuz bu konuda yetersiz kalıyor. Yinede vazgeçmeden, o kısımlar yüzünden moralinizin bozulmasına izin vermeden okumaya devam ederseniz hikayedeki olaylar, karakterler, aksiyonlar ve gizemler derken bir şekilde kendinizi kitaba kaptırmayı başarıyorsunuz sadece biraz sabır ve kararlılık lazım o kadar.
Biraz konusuna değinmem gerekirse eğer şimdi adı Minel Karaer olan 19 yaşında bazı psikolojik sorunlara sahip, geçmişinin çoğu parçasını kaybetmiş ve dansa tutkuyla bağlanan bir kızımız var. Diğer tarafta ise yani erkek başrol köşemizde çenesinden başlayıp boynuna doğru devam eden bir yanık izini yüzünde taşıyan, sigara, alkol, uyuşturucu, yasadışı yarışlar ve benzeri olabilecek her türlü illete bulaşmış, gözlerinde sonbaharı taşıyan gizemli mi gizemli Korel Erezli adında her zamanki gibi sırıkgillere mensup bir adamımız var. Bu ikisi başka sorunlu insanların sözde tedavi edildiği Merkez denen bir yerde tanışıyor ki bu Korel'in oraya ikinci gelişi yani daha önce gelmiş ve gitmiş
Yazar Hakkında
Aslı ArslanYazar · 7 kitap
15 Ocak 1995'te Mersin'de doğan yazar, kalemini 11 yaşında keşfetmiş, 17 yaşında internet platformunda yazmaya başladıktan sonra kurguları ve bakış açısı yüzünden ufak bir kesim tarafından tepki toplamıştır. Ne olursa olsun yazmaktan vazgeçmeyen yazar EMARE'de de aynı tepkilerle karşılaştığında kitaplaştırma kararı almış ve yazarlık kariyerinin ilk adımını atmıştır. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi mezunu olan yazar EMARE serisinin ikinci kitabıyla adını iyice oturtmuş, bu yolda emin adımlarla ilerlemeye devam etmektir. Serinin üçüncü kitabını yazmakta olan yazar Eskişehir'de yaşamaktadır.
