Sananebanane
@sananebanane1907
41 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
ÇerezlikDuygu ve Düşünce
Çerez bir kitap. Karakterlerin genel ilişkileri tek günlük bir tanışmanın ve bunun üstüne gelişen tek gecelik ilişkinin ürünü. Yani beni pek sarmıyor böylesi. Tamam Amerikalısınız arkadaş biliyoruz da hani fakat... Bana ilk görüşte aşk, yok efenim tanıştım ertesi gün aşık oldum da onu düşünmeden edemiyorum da falan da filan da, geçmiyor bana bunlar. Ama yazarın bu serideki diğer kitabındaki baş karakterler aynı evin içinde yaşamalarına rağmen aralarında aylarca neredeyse hiçbir şey geçmiyordu. Muhtemelen farklı tellerden çalayım demiş yazar. Bugün tanıştım ve aşık oldum felsefesinin beni cezbetmediğini göz önünde bulunduracak olursak buna rağmen tatlı bir kitaptı. Tek oturuşta bitti. Ki 100 küsür sayfa, kısa baya. Okunur muydu, okunurdu. Karakter, her ''dün tanıştığım adama aşığım'' triplerinde gezdiğinde istemsizce defalarca göz devirmiş de olsam tatlı bir akışı vardı. Bazı yerlerde başrol kız adına utandık bu arada. Her yaptığı şeyde küçük düştüğünü falan düşünüyor. Abartıyor sürekli bir şeyleri. Yaşından bir 6-7 yaş küçük davrandığını düşündüm okurken. Hani allahtan kısaydı kitap da çok sırıtmadı nezdimde.
Reklam
Çıtır ÇerezDuygu ve Düşünce
Aşırı çıtır, aşırı çerez bir kitaptı. Bana göz devirten birkaç yeri oldu lakin tuzu biberi diyorum. Yani romantik bir hikaye 160 sayfada ne kadar anlatılabilirse o kadar anlatılmış bence. 400-500 sayfalık roman da çıkardı bu konudan ama bu şekilde de çok çerezlik olmuş. Ki bu konunun 500 sayfalık hali sıkardı muhtemelen beni. Böylesi çok daha akıcıydı. Onun dışında başrol kızın en çevre duyarlısı kendisi gibi davranması da sinir bozucuydu biraz. Biri ablaya giydiği çevre duyarlısı sloganlı tişörtlerle çevre duyarlısı olunmadığını söylesin. Aklıma tuttuğu balıkları denize atılan amcayı getirdi.
Kitap, başrol kıza çok sevdiği akıl hocasından bir evin yarısının miras kalmasıyla başlıyor. Evin diğer yarısı da akıl hocasının yeğeninin. Bir şekilde aynı evde yaşamaya başlıyorlar başrollerimiz ve kitap da bunun üzerine ilerliyor.
Pek çoğumuz bedenimize laf edildiğinde kahroluruz ve bunu yaşamamak için elimizden geleni yaparız. Ama konu zihnimiz olduğunda hiç ilgilenmeyiz bile.
Ben Kalender MeşrebimDuygu ve Düşünce
8/10
Ah ulan Kalender Beyciğim. Benim bu adama olan sempatim şaka mıdır? Bana şu derece okuma zevki veren çok az kitap karakteri oldu bugüne kadar. Sıkıntı bende arkadaşım, kabul ediyorum bakın. Ben seviyorum sarkazmı. Bu adam da çekmez mi başı sarkastik wattpad herifleri listesinde? Çeker elbet başı.
Evet, benimle pek zıt görüşte olup adamı aşırı sorunlu görenler; ''bu adamı sevenler hangi kafayı yaşıyor, akılları kafalarının içinde mi yahuuu'' diyenler de olmuş. Kabul edilebilir elbet. Farklı görüşler. Herkes sarkazmdan zevk alacak diye bir kaide yok zira. Ben, dizi-film-kitap fark etmez, ara sıra biraz ciddiyetsiz, efenime söyleyeyim biraz deli, biraz fıttırmış, biraz fırlama, biraz başına buyruk tiplemelerin sektöre renk kattığını düşünenlerdenim. Bundan ötürü seviyorum bu tarz karakterleri. Ciddiyet ihtiyacımı gerçek hayattan fazlasıyla karşıladığımdan mütevellittir ki kurgusal dünyada şöyle karakterleri gözümün görmesi gönlümü de bir hoş eyliyor.
Evet buradan da anlaşılacağı üzere ben sanırım kitabı değil karakteri seviyorum. Gelmişim ergenliğimin son demlerine. Koskoca ergenlik boyunca bir tane bile şöyle karaktere yükselmedim. Yahu şu da ne adam, bu da ne adam diye bir tane ergenlik hayranlığım olmadı. Geldim son demlerine ve burada bir kurgusal karakteri övüyorum satırlarca. Ah ah bunlar hiç benlik şeyler değil. Gururum zedeleniyor sonra(Ne? Gurur mu dedim, Kalender olandan mı bahsettim acaba). Bu yazıyı bitirdikten sonra oturup bir de kendimi övdüğüm bir methiye yazmak şart oldu. Neysee. Ergenlik falan dedim de kitap zaten öyle 13-15 yaş kitlesinin kitabı değil. Yetişkin içerik olarak geçiyor ve bence yazarın uyarısı dikkate alınıp okunmalı. Sonra demesinler efendim küçük yaşta çocuklara romantize ettikleri şeylere bak diye. O nedenle küçük kardeşlerime
Saka ve SanrıDuygu ve Düşünce
Herkes niye bu kadar acıların çocuğuu sevgili Maral atmaca? He, niçin yani? Uzun zamandan beri seriyi güncel takip eden biri olarak kitap elime geçince yayınlanmamış kısım olan son 200 sayfayı okudum ve burdayım. Öncelikle muhtemelen uzun bir inceleme olacak. Spoilerli ve spoilersiz olarak da ikiye ayıracağım. Yazarın diğer kitabı olan Sarkaç'tan da azımsanmayacak derecede spoiler var son 200 sayfada. Ve evet bu spoilerları okurken çıldırayazdığım doğrudur. Fakat Sarkaç'tan çok spoiler vermemeye çalışacağım.
Öncelikle klasik Maral sorunu. Her kitabında birkaç karakter mutlaka bir dengesiz, bir öyle bir böyle oluyor. Bige; yer yer bana la havle çektirişleriyle, zaman zaman kitaba devam etmem için 1-2 dakika nefes egzersizleri yapma ihtiyacı hissetmeme sebep oluşlarıyla bir tık(şüpheli) sorunlu bir karakterdi. Az çektirmedi Karun'a. Karun da kitabın başlarında hödüktü, salaktı biraz ama seri genelinde daha sağlıklı olan ve alttan alan tarafın Karun olduğunu düşünüyorum. İşin başka boyutu ise kitap boyunca Bige'nin kendisinin toksik bir insan olduğunun bilincinde olması. Zaman zaman gidip psikolojik destek alması. Evet o da bilincinde sağlıklı olmadığının. Yine de kitabı Bige taşıdı bana kalırsa. Karun daha pasif bir başroldü zannımca. Nemruttu bir de. Karun gibi adama sakin bir kadın gider miydi? Gitmezdi tabii. İki nemrut bir araya gelmez. Gelmemeli. Evet, Bige ultra yüksek derecedeki kaos sevgisiyle Karun'un hayatına ekstra kaoslar katmış olabilir lakin Kalender Beyciğim de nemrut kişiliğiyle nemrutca bir hayat sürmektense bence bu kaosla yaşamayı yeğliyor zaten. Olması gerektiği gibi(:
Neyse bu genel düşüncelerimdi karakterler için. Lakin son 300 sayfadaki Bige ve Karun kesinlikle daha çekilir ve sağlıklı bir çift. Kitabın son kısımları ise sonunda dedirtti.