Yazar:
Özge Naz
Editör:
Sude İlter
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
448
Basım Tarihi:
17 Mart 2023
İlk Yayın Tarihi:
2023
Yayınevi:
Ren Kitap
ISBN:
9786256943278
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
biraz da gerçekler1000Kitap
Bu kitabı okumak nasıldı biliyor musunuz? Üçüncü sınıf bir aksiyon filmini ortasından izlemeye başlamak gibiydi. Ve filmi de televizyondan izliyordum: durduramıyorum, geri saramıyorum, başka kanal yok ve göz kapaklarım da bantlı.
Yorumlara bakıyorum herkes öve öve bir hal olmuş, kitaba dönüyorum yirminci sinir krizimi geçiriyorum. (Okurken böyle hissettiğim dördüncü kitap)... Okumak çok yorucuydu. İnceleme yazmak da öyle olacak sanırım ama neyi neden beğenmediğimi anlatmak istiyorum.
Konu konu toparlamaya çalışacağım. Olmazsa aldığım notlara göre ilerlerim. Bakalım...
1. Evren
Kitabı hiç beğenmeyenler bile - yakın arkadaşlarım olsun ya da düşük puan verenler olsun - kurgu evreninin çok güzel, yaratıcı, düşünülmüş vs olduğunu söyledi. "Evren güzel ama işlenememiş, evren güzel ama yazılamamış harcanmış..." Klasik cümleler. Bana göre ortada zekice kurgulanmış bir evren yoktu. "Ya konu çok güzel, konuya kıyamıyorum" asla dedirtmedi.
Ben eski bir wattpad okuru değilim, yazarı da kitabı da tanımıyorum, sürekli övüldüğü için merak edip aldım. O yüzden eskisini yenisini bilmiyorum, elimdeki metne göre konuşuyorum haliyle. Kitabın türü mafya mı? Bana göre mafya kurgusu değildi. Başarısız bir distopya idi.
Neden böyle düşünüyorum. ÇÜNKÜ KİTAPTA ÖNEMLİ OLDUĞU SÖYLENEN BİR ŞEYLER VAR AMA BEN ÖNEM DERECESİNİ HİSSETMEK BİR YANA OLAYIN NE OLDUĞUNU BİLE ANLAMADIM.
Sayfalarca...
İlk yüz sayfada bile hâlâ kitabın BAŞLAMASINI bekliyorum. Distopik bir şeyler verecek kitap bana diye bekliyorum. Boşu boşuna...
"Dünya kartlarla yönetiliyor." Tamam da nasıl nasıl nasıl?
İki ya da üç kez sayfalarca Yasmin'in (bir ara Hisar'ın) saç mevzusunu okudum. Dünyanın yönetimi, kıyametlerin anlamı, felaketlerin nasılı, kuyruğunu yiyen yılanların taşıdığı söylenen mana Yasmin'in saç ajitasyonu
Yıllar önce üç arkadaş tarafından "Arkana" adında bir örgüt kuruluyor bu örgüt kartlarla yönetiliyor. Örgütte altı koltuk ve koltuk sahibi kişilerin kendilerine ait özel kartları var. Bu örgütün en önemli noktası her koltuk sahibinin yerine geçecek bir tane varisi olması şartı var. Örgütün başlarında ve önemli karta sahip olan Haris Alatav'ın varisi yani oğlu bir kaza sonucu tekerlekli sandalyeye mahkum oluyor. Masadakiler varisi olarak başka birisini seçmesini yoksa kartından vazgeçmesi gerektiğini söylüyorlar. Haris'in karısı Tania, oğluna fazla düşkün olduğu için başka bir çocuk istemediğini, varis olarak oğlunun olması gerektiğini söylüyor. Bir şekilde Haris, Tania'yı ikna ediyor ve dünyaya Hisar Alatav geliyor. Ailesi için Hisar'in dünyaya gelişinin tek amacı var "varis" olmak.. Hisar ailesinden hiçbir zaman sevgi göremiyor özellikle annesinden. Annesi piyano çalıyor diye Hisar da belki annesi onu sever, ona gülümser diye kendi kendine piyano çalmayı öğreniyor.. Yıllar sonra Hisar ünlü bir piyanist oluyor. En son vereceği konser durağı Vivaldi Müzesi oluyor. Bu müzede Hisar için çok önemli olan annesinin günlüğü sergileniyor ve Hisar'ın tek amacı o günlüğü almak...
Arkana Örgütüne baş kaldıran elinde güçlü kartları olan BVI'nin lideri Bronz... Onu kimse tanımıyor yüzünü kimse bilmiyor kendisini kimliksiz olarak adlandırıyor. Bronz'un bir kartı çalınıyor. Bronz çalan kişinin Hisar olduğunu düşünüyor ve onun karşısına çıkıyor.. Hisar annesin günlüğünü, Bronz kartını bulmaya çalışırken beraber
oyunlarla ve sırlarla dolu bir yola çıkıyorlar..
Bronzzzz
Puan vermedi
Merhabaaa
Sopoiler var
İlk defa içerisinde edebi bilgiler içeren ama aynı zamanda konusu da çok güzel olan bir kitap okudum bunu ilk defa yaşıyorum ve yazarın ilk kitabı olması beni şok etti çünkü bir sürü yazarın ilk kitabını okudum ama hiçbiri bu kadar başarılı değildi konusuna gelecek olursak böyle aşırı açıklayıcı bir şekilde açıklamayacağım çünkü gerek yok bence bir örgüt var o örgütün başı bizim mafyamız mafyamızda ana karakter erkek bir de o örgütün eski sahibi gibi bir şey olan bir kızımız var kızımız Hisar ,his ismini kullanıyor ama ben Hisar diyeceğim bu kızımızın amacı ana karakter erkeğimiz yani bronz un bir şeyler yapmak istiyor vermiyor ama ona zarar vermek istiyor ya da onun hakkında bilgi edinmek istiyor bronz da Hisar‘a bir sürü oyunlar oynuyor yıllarca süren saçma oyunları var yani bir de bizim burada bir tane sapık böyle kuklacımız var kuklacı çok korkutucu birisi henüz ne olduğunu anlamadım ama gerçekten çok korkutucu bir insan kendisi insan mı emin değilim işte bu bronz hisarı alıkoyuyor kendi evine getiriyor orada kalmaya zorluyor bunlar biraz sohbete falan ediyorlar tehditle oraya getiriyor falan öyle takılıyolar sonra bir gün Hisar bir şeyler yapıyor bir olay patlatıyor bütün yalanları ortaya döküyor ve bronz Hisar‘a yaptığı tüm oyunları zaten hisarın bildiğini ve buna izin verdiğini söylüyor zaten insan aşırı akıl yani onu elinizde tutmanız imkansız bronz tuttuğunu sanıyor ama sadece Hisar öyle istediği için tutabiliyor aşırı zeki bir insan Hisar annesi Hisar’dan nefret ediyor sadece oğlu bir şeylere katılmasın diye mi ne öyle bir şey doğurdu yani hani babası istedi de Hisar’da olduğu ve babası sadece iş için kullandı eseri annesinin gunlugunu bulmak için zaten bronza iletişim halinde annesi gerçekten hisardan nefret ediyor ve annesinin hiç
BRONZ °•. ÖZGE NAZ .•°
Son zamanlarımı güzelleştiren kitaplardan birinin yorumuyla geldim bugün
Bronz Serisi’nin ilk kitabı Bronz’da değişik bir yönetim sistemini ele almış yazar. Bu evrende dünyayı kartlar yönetiyor! Tarot kartlarından esinlenerek ortaya çıkmış bir dizi kart vardır. Bunların en önemlileri İmparatoriçe, İmparator ve dünya kartıdır ve daha bir çok kart var. Arkana adlı gizli ve kötücül bir oluşum bu kartlar üzerinden dünyayı yönetmektedir. Kartın yoksa sen de bir hiçsin sevgili okur
Yıllar önce İmparatoriçe’nin feci bir şekilde Arkana’dan kovulmasıyla başlıyor kitap. Sonra günümüz işleyişine dönüyor hikaye ve Hisar’ın babası Haris Alatav oğlunun yaşadığı bir olay yüzünden oğlunun sakatlık haberini Arkana’ya ilettiği bir toplantıda Arkana yeni bir varis istiyor Haris Alatav’dan. İşte bu olay Hisar Alatav, Hayır, sil. His Alatav’ın doğma sebebi oluyor. His tam bir ayaklı suikast silahı olarak eğitilirken, oyunu aslında kendi kurallarına göre oynuyor. Onu dünyaya getiren kadınla olan yani annesi() travmatik ilişkisi kurguyu ayakta tutan en ana unsurlardan biri olarak yerini hikaye boyunca koruyor. Yaşanan her olay gizemlerini korurken His’in Bronz adlı devrimci birini aramasını okuyoruz. Ama Bronz’u bulmak kolay değil çünkü varlığı bile efsane sayılıyır ona dair ne kanıt var ne de yüzünü bilen gören... His hem annesinin günlüğünü arıyor hem de Bronz’u... Sonrasında yaşananlar onu tehlikeli bir olaylar silsilesine sürüklüyor. Bakalım His bu işten yakayı sıyırabilecek mi?
Kişisel yorumuma gelecek olursak, His tam bir baş belası ama muazzam sevilesi bi’şey. Yaşadığı herşeyi öyle içten hissederek bağ kurdum ki unutamayacağım karakterlerden biri oldu. Çok güçlü ele avuca sığmayan mizacı mükemmel bir hava kattı kitaba.
Bronz ise mükemmel bir adam
Kitap'ta olaylar gerçekten güzel işlenmiş. İki kitabı art arda iki günde okudum çok akıcıydı. His'in yaşadıklarını o kadar içten hissettim ki anlatamam. Bronz'a çok kırgınım, umarım His asla affetmez ve burnundan getirir.
5/101000Kitap
Kitabın neden bu kadar beğenildiğini anlamamakla birlikte aslında bir yandan da anlıyorum. Kitap kendi klasmanında en yakın rakibi olan Ateşpare'ye bayağı bir üstün geliyor ama bu onu kesinlikle 10/10 bir kitap yapmıyor.
Öncelikle, kitabın sonunda sırf ters köşe yapabilmek için karakterin her şeyin tam tersi olduğunu söylemesi ve 'bunun için kendime bile yalan söyledim' gibi bir açıklama yapması bana çok komik geliyor. Bu tıpkı bir polisiye romanında katilin kitabın başından beri kitapta olmayan biri çıkması gibi. Eğer ufak ufak kırıntılar bıraksaydı ve sonunda gerçekler ortaya çıktığında biz bunları birleştirip bir aydınlanma yaşasaydık işte esas o zaman ters köşe olurdu. Bunu yapabilseydi puanım direkt 8'e çıkardı ve işte o zaman yazarın zekice bir kurgu oluşturduğunu söyleyebilirdim.
Karakterler yetişkin olmasına rağmen çoğu diyalog cringe şekilde ergenceydi. Yetişkin biri olarak okuduysanız bu aşırı derecede göze batıyor. Ayrıca yazar bazı yerlerde şiirsel bir anlatım oluşturmaya çalışmış ama eline yüzüne bulaştırmış. Maalesef komik ve gerçeklik dışı kalmış.
Kurgu mafya kurgusundan çıkartılıp distopya tarzına çevrilmeye çalışılmış ama çok havada kalmış ve bu amatör bir hava vermiş kitaba. Keşke mafya tarzında kalsaydı çünkü Wattpad'de kitaba göz attığımda daha farklıydı diye hatırlıyorum. Karanlık çağ aydınlık çağ tarzında olaylar sonradan eklenmiş hatırladığım kadarıyla.
Bir de benim anlamadığım bir kısım var. Bu kısma kitapta mantıklı bir açıklama getirilmiş ve ben kaçırmış olabilirim çünkü bir süre sonra sıkıldığım için kendimi çok veremedim. NEDEN kimin ona oyun oynadığını anlamak için bir davet veriyorlar? Yani böyle bir tezgah planlamayı başarmış birinin bir davette kendini açık edeceğini o kişilere düşündürten şey nedir? Tamam bunun altından farklı bir
Kapak güzel olabilir ama siz yine de kapağa göre yargılamayın.1000Kitap
Bu kitaba karşı sürekli olarak insanların “aşırı zekice yazılmış bir kurgu, güçlü kadın karakteri var ve kitabın evreni harika,” dediklerini duydum.
Bu kitap benim hayatımda okuduğum en kötü seri giriş kitabıydı. İnsanlar kitabın evreninin harika olduğunu söylüyordu lakin kitabın evrenine dair en baba bilgileri 400 küsürlü sayfalarda elde ettik. 500 sayfalık bir giriş kitabında zihnimde oluşturmam gereken evreni son 100 sayfa kala alıyorsam ben buna harika yazılmış ve okuya işlenmiş bir evren demem. En fazla yazarın güzel hayalini kurduğu ama yazamadığı (daha doğrusu okuyucuya aktaramadığı) evren derim. Bu arada gerçekten güzel bir evren var sadece bizim bu distopik dünydan hiç haberimiz yok. Hisar kendi çalıyor kendi oynuyor biz de mal gibi bari birkaç bir şey söylese de bizi de şu kitabın içerisine dahil etse diye kendimizi yırtıyoruz. Bu kitap sanırım wattpadde ilk yazmaya başladığı kurguymuş (sallıyor da olabilirim). Eğer öyle bir durum varsa yazarın çıkış kitabı bu olur muhtemelen. Kitabın yazım dilindeki kusurların bir kısmını da buna bağladım zaten. Ve ilaven diğer kitapların bu kitaptan iyi olacağına adım gibi eminim çünkü bu kitap kadar kötü yazması imkansız.
Benim burada kolay kolay kitap gömdüğümü göremezsiniz. Ben genelde seveceğini düşündüğü kitapları okuyan ve okuduğu kitapları seven birisiyim. Bu kitabı da birçok bookstagramda gördüğüm ve kapağının çizimini de aşırı beğendiğim için almıştım. İnsanların çok sevdiği bir seri olduğu için beklentim çok yüksekti ve tüm kitapları (şu ana kadar sadece 5 kitap çıktı) temin ettim ve sanırım bu bir hataydı. Beklentimi asla ama asla karşılamadı.
Her şeye rağmen seri hakkında kesin bir hüküm yapmayacağım. Kitabın son 10 sayfası (hatta 8) sonraki kitabı merak etmeme sebep oldu. Ama ne yazık ki kitapları satın
daha çok kitabın konusunu anlatmadan kendi yorumuma değinmeyi tercih ediyorum ama çok sorulduğu için bu kez konusunu anlatarak başlıyorum.♡
Arkana adında kartlar üzerinden yeni bir örgüt, yeni bir düzen kuruluyor. elindeki gücü kartlar belirliyor ve her kart sahibi örgüt üyeleri de kendi varisini seçiyor. varisi oğlu olan Haris, oğlunun geçirdiği kaza sonucunda elinde iki seçeneği kalıyor. ya kartı yok edilecek ya da başka bir varis seçecek ve böylelikle de Hisar dünyaya geliyor. His Alatav. hayata gözlerini açması bile kart sahibi olabilmek için. sevgisizliğin ve derin bir yalnızlığın içinde büyüyen ve her şeye rağmen güçlü kalan, zekasıyla herkesi kendine hayran bırakan bir kadın. yıllar sonra karanlık örgüte baş kaldırıp kartları yeniden dağıtan, Bronz; kartını çaldığı gerekçesiyle His'in karşısına çıkar ve ondan kartını ister. böylece hikâyeleri başlamış olur.
benim hem çok severek hem çok keyif alarak okuduğum bir kitap oldu. yazar evreni o kadar güzel işlemiş ki hayran kalmamak elde değil. hep ileriyi, olacakları merak ederek okudum ve hiç sıkılmadan da kitabı bitirdim. His çok güçlü, zeki bir kadındı ve okuması keyifli bir karakterdi. geçmişinde yaşadıkları fazlasıyla zor, ailesinden ve hatta özellikle annesinden gördüğü nefret ve göremediği sevgi oldukça yürek burkuyor. His'in yaşadıklarını kendi içimde hissettim, yazar çok güzel ele almış bu konuyu da. ve Bronz... bulunduğu konum gereği tehlikeli biri olsa bile çok ince düşünceli bir karakterdi, onu okumak çok güzeldi, aşırı sevdim. Yasmin ve Sanaç ikilisi ise geçmişleriyle bizi merakta bırakıyor, neler olduğunu öğrenmeyi çok istiyorum. Serdal, Viran, Safa, Tarkan ve Barkan... cidden hepsini çok sevdim çok güzel karakterlerdi. kitabın sonundan sonra ikinci kitap için oldukça sabırsızım umarım hemen
Edebiyat mı, fan kurgu mu, yoksa rüyada mıydık?
Edebiyat mı sabır testi mi ? Karakterler, sanki bir grup dram kulübü öğrencisi gibi, hep bir şey yaşıyorlar ama hiçbir şeyi tam yaşayamıyorlar. Aşk desen var ama neden var bilmiyoruz. Hüzün var ama okuyucuda değil, varsa yoksa aşk acısı ama öyle bir acıki okura değil sadece karakterin instagram biyografisine hitap ediyor.
Olay örgüsü? Biraz oradan, biraz buradan… Adeta bir dizi fragmanı gibi: hep bir şey olacakmış hissi ama asla o “bir şey” tam anlamıyla olmuyor. Bazı cümleler o kadar boş ki altını çizsen sadece kağıt yırtılır. Yazarın dili ise gerçekten eşsiz: Çünkü bu kadar boş ama aynı zamanda kendini ciddiye alan bir anlatımı bulmak neredeyse imkânsız. Cümleler ne akıyor, ne çarpıyor sadece geçiyor, geçerken de okuyucunun beyin hücrelerinden birkaçı istifasını veriyor. Bronz aslında güzel bir şeyin parodisi olabilirmiş ama trajik olan şu: bu bir parodi değil. Bu, ciddiyetle yazılmış bir kitap. İşte asıl dram burada başlıyor. Çünkü kitabın tek duygusal etkisi, okuyucuda "Neden bu kitaba zaman verdim?" sorgusunu uyandırmasıdır.
Sonuç olarak: Eğer elinizde Bronz varsa, kitaplığa koymayın. Çünkü kitaplığınız size ne yaptı da bu cezayı hak etti? En iyisi mi, kahve altlığı yapın, ya da masanızın ayağı kısaysa altına koyun. En azından bir işe yarar.
Tam bir baş ağrısı oldu benim için; işe yaramayan Tarot kartları, aile içindeki saçma sapan ilişkiler ve bir sürü mantık hatası. Bir puan bile fazla, bunu kitap diye okumak benim açımdan kesinlikle bir hataydı ve bunu kitap diye basmak da yazar ve yayınevi için bir hataydı.
Yazar Hakkında
Özge NazYazar · 0 kitap
1998 yılında Aksaray Ortaköy’de doğdu. Beykent Üniversitesi’den mezun oldu. Eğitimini tamamladıktan sonra kendini yazmaya adadı. Ters köşelere, tersten yazmaya ve konuşamaya bayılır.
İlk basılı eseri olan “Bronz” serisiyle okurlarıyla buluşuyor
