Belkide özlediğimiz tek şey cocuklugumuzdur. Marketten alınan ekmeğin başını koparıp eve gidene kadar yediğimiz günler, sıcak sobanın üzerine koyduğumuz mandalina kabukları, pazar günleri tüplü tv de çıkan çizgi filmler, yağmurda kurulan büyüme hayalleri, erik ağacından düşünce bacakta oluşan çocukça yara izleri... çocukluk ne güzeldi. Saf, masum, temiz.. keşke büyümeseydik . Yada keşke büyüme hayalleri kurmasaymıydık...