Kastamonu Nutku
Bugün ilmin, fennin bütün şümuliyle medeniyetin muvahcehci şulebasında filen ve falan şeyhin irşadiyle saadeti maddiye ve maneviye arayacak kadar iptidai insanların Türkiye camiai medeniyesinde mevcudiyetini asla kabul etmiyorum.
Efendiler ve ey millet! İyi biliniz ki Türkiye Cumhuriyeti şeyhler, dervişler, müritler, mensuplar memleketi olamaz. En doğru ve en hakiki tarikat, tarikatı medeniyedir. Medeniyetin emir ve talep ettiğini yapmak insan olmak için kafidir.
Reklam
uzun bir şiirin son dizesindeyim
bir sağnağın son damları kaldı içimde
bağıracak gücüm yok, fısıldasam kimse duymuyor
sokaklara çıkıyorum ellerim yüreğimde
benim gördüğüm şeyleri kimse görmüyor.
bir nehir denize kavuşuyor düşlerimde
kanım damarlarımdan sessizce çekiliyor
bir şeyler sorup, yanıtlıyorum kendi kendime:
-ölümün olmadığı o ülke nerde?
-ölümdür, ölümün olmadığı tek ülke!
uzun bir şiirin son dizesindeyim.
artık yeni bir şiire başlayabilir miyim?
Demokrasi dünyanın en narin çiçeğidir. Onu yaşatan hoşgörüdür, uzlaşıdır, diyalogtur.
Saatim yok, tam olarak bilemem
Biraz bira, biraz şarap önceydi
Nasıl oluyor vakit, bir türlü geçmezken
Yıllar hayatlar geçiyor?
Kayıp bir bavul, gibiyim hava alanında
Ya da boş bir yüzme havuzu sonbaharda
Çok mu ayıp? Hala mutluluk istemek
Neyse zaten hiç halim yok.